Paano ipinahayag ang sakit sa isip? Mga uri ng sikolohikal na karamdaman at ang kanilang mga palatandaan


Ang kabanatang ito ay nagbibigay ng pangkalahatang-ideya ng mga sakit sa isip na karaniwan sa mga kababaihan, kabilang ang kanilang epidemiology, diagnosis, at diskarte sa paggamot (Talahanayan 28-1). Ang mga karamdaman sa pag-iisip ay karaniwan. Ang buwanang saklaw sa mga Amerikanong nasa hustong gulang ay lumampas sa 15%. Ang saklaw ng buhay ay 32%. Ang pinakakaraniwan sa kababaihan ay ang major depression, seasonal affective disorder, manic-depressive psychosis, eating disorder, panic disorder, phobias, generalized anxiety disorder, somatic mental disorder, sakit na kondisyon, borderline at hysterical disorder, at mga pagtatangkang magpakamatay.

Bilang karagdagan sa katotohanan na ang pagkabalisa at depressive disorder ay mas karaniwan sa mga kababaihan, sila ay mas lumalaban sa drug therapy. Gayunpaman, ang karamihan sa mga pag-aaral at mga klinikal na pagsubok ay isinasagawa sa mga lalaki at pagkatapos ay ini-extrapolated sa mga kababaihan, sa kabila ng mga pagkakaiba sa metabolismo, pagiging sensitibo sa droga, at mga side effect. Ang ganitong mga generalization ay humantong sa ang katunayan na ang 75% ng mga psychotropic na gamot ay inireseta sa mga kababaihan, at mayroon din silang mas malubhang epekto.

Ang lahat ng mga doktor ay dapat magkaroon ng kamalayan sa mga sintomas ng mga sakit sa pag-iisip, pangunang lunas para sa kanila at mga magagamit na paraan ng pagpapanatili ng kalusugan ng isip. Sa kasamaang palad, maraming mga kaso ng sakit sa isip ang nananatiling hindi nasuri at hindi ginagamot o hindi ginagamot. Maliit na bahagi lamang ng mga ito ang nakakarating sa psychiatrist. Karamihan sa mga pasyente ay nakikita ng ibang mga espesyalista, kaya 50% lamang ng mga sakit sa pag-iisip ang kinikilala sa unang pagbisita. Karamihan sa mga pasyente ay nagpapakita ng mga somatic na reklamo at hindi tumutuon sa mga sintomas ng psycho-emosyonal, na muling binabawasan ang dalas ng diagnosis ng patolohiya na ito ng mga hindi psychiatrist. Sa partikular, ang mga affective disorder ay karaniwan sa mga pasyenteng may malalang sakit. Ang saklaw ng sakit sa pag-iisip sa mga pasyente ng GP ay dalawang beses na mas mataas kaysa sa pangkalahatang populasyon, at mas mataas pa sa mga pasyenteng naospital nang may malubhang karamdaman at sa mga madalas na humingi ng medikal na atensyon. Ang mga neurological disorder tulad ng stroke, Parkinson's disease at Meniere's syndrome ay nauugnay sa mga psychiatric disorder.

Ang hindi ginagamot na malaking depresyon ay maaaring magpalala sa pagbabala ng pisikal na karamdaman at dagdagan ang dami ng kinakailangang pangangalagang medikal. Ang depresyon ay maaaring tumindi at mapataas ang bilang ng mga somatic complaints, babaan ang threshold ng sakit, at pataasin ang functional disability. Ang isang pag-aaral ng mga pasyente na madalas na gumagamit ng medikal na pangangalaga ay natagpuan ang depresyon sa 50% sa kanila. Tanging ang mga may pagbaba sa kalubhaan ng kanilang mga sintomas ng depresyon sa panahon ng taon ng pagmamasid ay nagpakita ng pagpapabuti sa functional na aktibidad. Ang mga sintomas ng depresyon (mababa ang kalooban, kawalan ng pag-asa, kawalan ng kasiyahan sa buhay, pagkapagod, kapansanan sa konsentrasyon at memorya) ay nakakagambala sa pagganyak na humingi ng medikal na tulong. Ang napapanahong pagsusuri at paggamot ng depresyon sa mga malalang pasyente ay nakakatulong upang mapabuti ang pagbabala at dagdagan ang pagiging epektibo ng therapy.

Ang socioeconomic na halaga ng sakit sa isip ay napakataas. Humigit-kumulang 60% ng mga kaso ng pagpapakamatay ay dahil sa mga affective disorder lamang, at 95% ay nakakatugon sa mga diagnostic na pamantayan para sa sakit sa isip. Ang halaga ng paggamot, pagkamatay, at kapansanan dahil sa clinically diagnosed na depresyon ay tinatayang higit sa $43 bilyon bawat taon sa Estados Unidos. Dahil higit sa kalahati ng mga taong may mood disorder ay hindi ginagamot o hindi ginagamot, ang bilang na ito ay mas mababa sa kabuuang halaga na ginagastos ng depresyon sa lipunan. Mortalidad at kapansanan sa hindi ginagamot na populasyon na ito, karamihan sa mga ito? ang mga kababaihan ay partikular na nalulumbay, dahil 70 hanggang 90% ng mga pasyenteng nalulumbay ay tumutugon sa antidepressant therapy.

Talahanayan 28-1

Pangunahing Mental Disorder sa Kababaihan

1. Mga karamdaman sa pagkain

Anorexia nervosa

bulimia nervosa

Mga laban ng katakawan

2. Mga karamdaman sa mood

malaking depresyon

Disorder sa pagsasaayos na may depressed mood

postpartum affective disorder

seasonal affective disorder

Affective na pagkabaliw

Dysthymia

3. Pag-abuso sa alkohol at pag-asa sa alak

4. Mga karamdamang sekswal

Mga karamdaman sa libido

mga karamdaman sa sekswal na pagpukaw

Mga karamdaman sa orgasmic

Masakit na sekswal na karamdaman:

vaginismus

dyspareunia

5. Mga karamdaman sa pagkabalisa

mga tiyak na phobias

panlipunang phobia

agoraphobia

Mga Panic Disorder

Mga Pangkalahatang Karamdaman sa Pagkabalisa

obsessive-compulsive disorder

post-traumatic stress

6. Somatoform disorder at false disorder

Mga Maling Karamdaman:

simulation

Mga karamdaman sa somatoform:

somatization

pagbabagong loob

hypochondria

sakit sa somatoform

7. Mga karamdamang schizophrenic

Schizophrenia

paraphrenia

8. Delirium

Sakit sa pag-iisip sa panahon ng buhay ng isang babae

May mga partikular na panahon sa buhay ng isang babae kung saan siya ay nasa mas mataas na panganib na magkaroon ng sakit sa pag-iisip. Habang ang mga pangunahing sakit sa pag-iisip? mood disorder at pagkabalisa? maaaring mangyari sa anumang edad, mas karaniwan ang iba't ibang kundisyon sa pag-trigger sa mga partikular na yugto ng edad. Sa mga kritikal na panahon na ito, ang clinician ay dapat magsama ng mga partikular na tanong upang matukoy ang mga sakit sa isip sa pamamagitan ng pagkuha ng kasaysayan at pagsusuri sa kalagayan ng pag-iisip ng pasyente.

Ang mga batang babae ay may mas mataas na panganib ng mga phobia sa paaralan, mga karamdaman sa pagkabalisa, karamdaman sa kakulangan sa atensyon ng hyperactivity at mga karamdaman sa pag-aaral. Ang mga kabataan ay nasa mas mataas na panganib para sa mga karamdaman sa pagkain. Sa panahon ng menarche, 2% ng mga batang babae ang nagkakaroon ng premenstrual dysphoria. Pagkatapos ng pagdadalaga, ang panganib na magkaroon ng depresyon ay tumataas nang husto, at sa mga kababaihan ito ay dalawang beses na mas mataas kaysa sa mga lalaki sa parehong edad. Sa pagkabata, sa kabaligtaran, ang mga batang babae ay may mas kaunti o parehong saklaw ng sakit sa pag-iisip tulad ng mga lalaki sa kanilang edad.

Ang mga kababaihan ay madaling kapitan ng sakit sa pag-iisip sa panahon at pagkatapos ng pagbubuntis. Ang mga babaeng may kasaysayan ng mga psychiatric disorder ay madalas na tumatanggi sa medikal na suporta kapag nagpaplano ng pagbubuntis, na nagpapataas ng panganib ng pagbabalik. Pagkatapos ng panganganak, karamihan sa mga kababaihan ay nakakaranas ng mood swings. Karamihan ay may maikling panahon ng depresyon na "baby blues" na hindi nangangailangan ng paggamot. Ang iba ay nagkakaroon ng mas malala, hindi nagpapagana ng mga sintomas ng depresyon sa panahon ng postpartum, at ang isang maliit na bilang ng mga kababaihan ay nagkakaroon ng mga psychotic disorder. Ang kamag-anak na panganib ng pagkuha ng mga gamot sa panahon ng pagbubuntis at paggagatas ay nagpapahirap sa pagpili ng isang paggamot, sa bawat kaso ang tanong ng ratio ng mga benepisyo at mga panganib ng therapy ay nakasalalay sa kalubhaan ng mga sintomas.

Ang kalagitnaan ng edad ay nauugnay sa isang patuloy na mataas na panganib ng pagkabalisa at mood disorder, pati na rin ang iba pang mga psychiatric disorder tulad ng schizophrenia. Maaaring may kapansanan ang mga kababaihan sa sekswal na paggana, at kung umiinom sila ng mga antidepressant para sa mood o mga karamdaman sa pagkabalisa, sila ay nasa mas mataas na panganib ng mga side effect, kabilang ang pinababang sekswal na function. Bagaman walang malinaw na katibayan na ang menopause ay nauugnay sa mas mataas na panganib ng depresyon, karamihan sa mga kababaihan ay nakakaranas ng malalaking pagbabago sa buhay sa panahong ito, lalo na sa pamilya. Para sa karamihan ng mga kababaihan, ang kanilang aktibong papel na may kaugnayan sa mga bata ay pinapalitan ng tungkulin ng mga tagapag-alaga para sa mga matatandang magulang. Ang mga matatandang magulang ay halos palaging inaalagaan ng mga kababaihan. Kinakailangang subaybayan ang kalagayan ng kaisipan ng grupong ito ng kababaihan upang matukoy ang mga posibleng paglabag sa kalidad ng buhay.

Habang tumatanda ang kababaihan, tumataas ang kanilang panganib na magkaroon ng demensya at psychiatric na komplikasyon ng mga kondisyon ng somatic, tulad ng stroke. Dahil ang mga babae ay nabubuhay nang mas mahaba kaysa sa mga lalaki at ang panganib ng demensya ay tumataas sa edad, karamihan sa mga kababaihan ay nagkakaroon ng dementia. Ang mga matatandang kababaihan na may maraming kondisyong medikal at mataas na paggamit ng gamot ay nasa mataas na panganib ng delirium. Ang mga kababaihan ba ay nasa mas mataas na panganib ng paraphrenia? psychotic disorder, kadalasang nangyayari pagkatapos ng edad na 60. Dahil sa mahabang pag-asa sa buhay at higit na pakikilahok sa mga interpersonal na relasyon, ang mga kababaihan ay nakakaranas ng pagkawala ng mga mahal sa buhay nang mas madalas at mas malakas, na nagpapataas din ng panganib na magkaroon ng sakit sa isip.

Pagsusuri ng isang psychiatric na pasyente

Ang psychiatry ay tumatalakay sa pag-aaral ng affective, cognitive at behavioral disorder na nangyayari habang pinapanatili ang kamalayan. Sinusundan ng psychiatric diagnosis at pagpili ng paggamot ang parehong lohika ng pagkuha ng kasaysayan, pagsusuri, differential diagnosis at pagpaplano ng paggamot tulad ng sa ibang mga klinikal na lugar. Dapat sagutin ng isang psychiatric diagnosis ang apat na tanong:

1) sakit sa pag-iisip (kung ano ang mayroon ang pasyente)

2) mga temperamental disorder (kung ano ang pasyente)

3) mga karamdaman sa pag-uugali (kung ano ang ginagawa ng pasyente)

4) mga karamdaman na lumitaw sa ilang mga pangyayari sa buhay (kung ano ang nakatagpo ng pasyente sa buhay)

Sakit sa pag-iisip

Ang mga halimbawa ng mga sakit sa isip ay schizophrenia at major depression. Pareho ba sila sa iba pang mga nosological form? magkaroon ng discrete onset, course, clinical symptoms na maaaring malinaw na tukuyin bilang naroroon o wala sa bawat indibidwal na pasyente. Tulad ng iba pang mga nosologies, ang mga ito ba ay resulta ng genetic o neurogenic disorder ng organ, sa kasong ito? utak. Na may halatang abnormal na sintomas? auditory hallucinations, kahibangan, matinding obsessive-compulsive states? Ang diagnosis ng isang mental disorder ay madaling gawin. Sa ibang mga kaso, maaaring mahirap na makilala ang mga pathological na sintomas, tulad ng mababang mood sa major depression, mula sa normal na pakiramdam ng kalungkutan o pagkabigo na dulot ng mga pangyayari sa buhay. Kailangan nating tumuon sa pagtukoy sa mga kilalang stereotyped symptom complex na katangian ng sakit sa isip, habang isinasaisip ang mga sakit na pinakakaraniwan sa mga kababaihan.

Mga karamdaman sa ugali

Ang pag-unawa sa mga katangian ng personalidad ng pasyente ay nagdaragdag sa pagiging epektibo ng paggamot. Ang mga katangian ba ng personalidad tulad ng pagiging perpekto, kawalan ng katiyakan, impulsiveness kahit papaano ay nasusukat sa mga tao, gayundin sa mga pisyolohikal? taas at timbang. Hindi tulad ng mga sakit sa pag-iisip, wala ba silang malinaw na katangian? "mga sintomas" laban sa "normal" mga halaga, at mga pagkakaiba ng indibidwal ay normal sa isang populasyon. Ang psychopathology o functional personality disorder ay nangyayari kapag ang mga katangian ay nagkakaroon ng katangian ng mga sukdulan. Kapag ang ugali ay humahantong sa kapansanan sa propesyonal o interpersonal na paggana, ito ay sapat na upang maging kwalipikado ito bilang isang posibleng personality disorder; sa kasong ito, kailangan ang tulong medikal at pakikipagtulungan sa isang psychiatrist.

Magsagawa ng mga paglabag

Ang mga karamdaman sa pag-uugali ay nagpapatibay sa sarili. Ang mga ito ay nailalarawan sa pamamagitan ng may layunin, hindi mapaglabanan na mga anyo ng pag-uugali na sumasakop sa lahat ng iba pang aktibidad ng pasyente. Ang mga karamdaman sa pagkain at pang-aabuso ay mga halimbawa ng gayong mga karamdaman. Ang mga unang layunin ng paggamot ay ang pagpapalit ng aktibidad at atensyon ng pasyente, pagtigil sa pag-uugali ng problema at pag-neutralize sa mga namumula na kadahilanan. Ang magkakatulad na mga sakit sa pag-iisip, tulad ng depresyon o mga karamdaman sa pagkabalisa, mga hindi makatwirang pag-iisip (ang anorectic na opinyon na? Kung kumain ako ng higit sa 800 calories sa isang araw, tataba ba ako?) ay maaaring maging sanhi ng mga kadahilanan. Ang therapy ng grupo ay maaaring maging epektibo sa paggamot sa mga sakit sa pag-uugali. Ang huling hakbang sa paggamot ay ang pag-iwas sa pagbabalik, dahil sa pag-ulit? ito ay isang normal na kurso ng mga karamdaman sa pag-uugali.

Kasaysayan ng pasyente

Mga stressor, mga pangyayari sa buhay, mga kalagayang panlipunan? mga kadahilanan na maaaring baguhin ang kalubhaan ng sakit, mga katangian ng personalidad at pag-uugali. Ang iba't ibang yugto ng buhay, kabilang ang pagdadalaga, pagbubuntis, at menopause, ay maaaring nauugnay sa mas mataas na panganib ng ilang sakit. Ang mga kondisyon sa lipunan at mga pagkakaiba sa tungkulin ng kasarian ay maaaring makatulong na ipaliwanag ang pagtaas ng saklaw ng mga partikular na kumplikadong sintomas sa mga kababaihan. Halimbawa, ang pokus ng atensyon ng media sa perpektong pigura sa lipunang Kanluran ay isang nakakapukaw na kadahilanan sa pag-unlad ng mga karamdaman sa pagkain sa mga kababaihan. Ang gayong magkasalungat na mga tungkulin ng babae sa modernong lipunang Kanluranin bilang "matapat na asawa", "mabaliw na mapagmahal na ina"? at ?matagumpay na babaeng negosyante? magdagdag ng stress. Ang layunin ng pagkolekta ng isang anamnesis ng buhay ay isang mas tumpak na pagpili ng mga pamamaraan ng panloob na oriented psychotherapy, paghahanap ng "ang kahulugan ng buhay". Ang proseso ng pagpapagaling ay pinadali kapag ang pasyente ay dumating sa pag-unawa sa sarili, isang malinaw na paghihiwalay ng kanyang nakaraan at pagkilala sa priyoridad ng kasalukuyan para sa hinaharap.

Kaya, ang pagbabalangkas ng isang psychiatric na kaso ay dapat magsama ng mga sagot sa apat na tanong:

1. Kung ang pasyente ay may sakit na may malinaw na oras ng simula, isang partikular na etiology, at isang tugon sa pharmacotherapy.

2. Anong mga katangian ng personalidad ng pasyente ang nakakaimpluwensya sa kanyang pakikipag-ugnayan sa kapaligiran at kung paano.

3. Ang pasyente ba ay may layunin-directed conduct disorder

4. Anong mga pangyayari sa buhay ng isang babae ang nag-ambag sa pagbuo ng kanyang pagkatao, at anong mga konklusyon ang nakuha niya mula sa mga ito.

Mga Karamdaman sa Pagkain

Sa lahat ng mga sakit sa pag-iisip, halos eksklusibo sa mga kababaihan, ang mga karamdaman sa pagkain lamang ang nangyayari: anorexia at bulimia. Para sa bawat 10 kababaihan na nagdurusa sa kanila, mayroon lamang isang lalaki. Ang saklaw at saklaw ng mga karamdamang ito ay tumataas. Ang mga kabataang puting babae at babae ba mula sa gitna at matataas na uri ng lipunang Kanluranin ay higit na nasa panganib na magkaroon ng anorexia o bulimia? apat%. Gayunpaman, ang paglaganap ng mga karamdamang ito sa ibang edad, lahi, at socioeconomic na grupo ay tumataas din.

Tulad ng pang-aabuso, ang mga karamdaman sa pagkain ay binabalangkas bilang mga karamdaman sa pag-uugali na dulot ng dysregulation ng gutom, pagkabusog, at pagsipsip. Ang mga karamdaman sa pag-uugali na nauugnay sa anorexia nervosa ay kinabibilangan ng paghihigpit sa paggamit ng pagkain, mga manipulasyon sa paglilinis (pagsusuka, pag-abuso sa mga laxative at diuretics), nakakapanghina ng pisikal na pagsusumikap, pag-abuso sa mga stimulant. Ang mga tugon sa pag-uugali ay likas na mapilit, na sinusuportahan ng sikolohikal na saloobin sa pagkain at timbang. Ang mga kaisipan at gawi na ito ay nangingibabaw sa bawat aspeto ng buhay ng isang babae, na nakakagambala sa pisikal, sikolohikal at panlipunang mga tungkulin. Tulad ng pang-aabuso, ang paggamot ay maaari lamang maging epektibo kung ang pasyente ay handang baguhin ang sitwasyon.

Ayon sa Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-IV), ang anorexia nervosa ay may kasamang tatlong pamantayan: boluntaryong pag-aayuno na may pagtanggi na mapanatili ang higit sa 85% ng kinakailangang timbang; sikolohikal na saloobin na may takot sa labis na katabaan at hindi kasiyahan sa sariling timbang at hugis ng katawan; mga endocrine disorder na humahantong sa amenorrhea.

Ang bulimia nervosa ay nailalarawan sa parehong takot sa labis na katabaan at kawalang-kasiyahan sa sariling katawan tulad ng sa anorexia nervosa, na sinamahan ng mga bouts ng binge eating, at pagkatapos ay compensatory behavior na naglalayong mapanatili ang mababang timbang ng katawan. Sa DSM-IV, ang anorexia at bulimia ay pangunahing nakikilala sa batayan ng kulang sa timbang at amenorrhea, at hindi sa batayan ng pag-uugali kung saan kinokontrol ang timbang. Kasama sa mga compensatory behavior ang paulit-ulit na pag-aayuno, nakakapagod na ehersisyo, mga laxative, diuretics, stimulant, at pagsusuka.

Ang binge eating disorder ay naiiba sa bulimia nervosa sa kawalan ng compensatory weight-maintenance behaviors, na nagreresulta sa obesity sa mga pasyenteng ito. Ang ilang mga pasyente ay nagbabago mula sa isang eating disorder patungo sa isa pa habang nabubuhay sila; kadalasan, ang pagbabago ay napupunta sa direksyon mula sa mahigpit na uri ng anorexia nervosa (kapag ang paghihigpit sa pagkain at labis na pisikal na aktibidad ay nangingibabaw sa pag-uugali) patungo sa bulimia nervosa. Walang iisang sanhi ng mga karamdaman sa pagkain, ang mga ito ay itinuturing na multifactorial. Ang mga kilalang kadahilanan ng panganib ay maaaring nahahati sa genetic, social predispositions at temperamental na katangian.

Ang mga pag-aaral ay nagpakita ng isang mas mataas na konkordansya ng magkatulad na kambal kumpara sa mga kambal na pangkapatid para sa anorexia. Natuklasan ng isang pag-aaral ng pamilya ang sampung beses na pagtaas ng panganib ng anorexia sa mga babaeng kamag-anak. Sa kaibahan, para sa bulimia, alinman sa pamilya o kambal na pag-aaral ay hindi nagpakita ng isang namamana na predisposisyon.

Ang mga katangian ng temperamental at personalidad na nag-aambag sa pag-unlad ng mga karamdaman sa pagkain ay kinabibilangan ng introversion, perfectionism, at self-criticism. Ang mga pasyente na may anorexia na naghihigpit sa paggamit ng pagkain ngunit hindi nakikibahagi sa mga pamamaraan sa paglilinis ay malamang na magkaroon ng nangingibabaw na pagkabalisa na pumipigil sa kanila mula sa pag-uugaling nagbabanta sa buhay; ang mga dumaranas ng bulimia ay nagpahayag ng mga katangian ng personalidad gaya ng pagiging impulsiveness, ang paghahanap ng bagong bagay. Ang mga babaeng may binge eating at kasunod na mga pamamaraan ng paglilinis ay maaaring magkaroon ng iba pang mapusok na pag-uugali tulad ng pang-aabuso, sekswal na kahalayan, kleptomania, pananakit sa sarili.

Ang mga kondisyong panlipunan na nakakatulong sa pag-unlad ng mga karamdaman sa pagkain ay nauugnay sa ideyalisasyon ng isang payat na androgynous figure na may kulang sa timbang, karaniwan sa modernong lipunang Kanluran. Karamihan ba sa mga kabataang babae ay sumusunod sa isang mahigpit na diyeta? mga pag-uugali na nagpapataas ng panganib na magkaroon ng mga karamdaman sa pagkain. Inihahambing ng mga kababaihan ang kanilang hitsura sa isa't isa, gayundin sa pangkalahatang tinatanggap na ideal ng kagandahan at nagsusumikap na maging katulad nito. Ang presyur na ito ay lalo na binibigkas sa mga kabataan at kabataang babae, dahil ang mga pagbabago sa endocrine sa pagbibinata ay nagdaragdag ng dami ng adipose tissue sa katawan ng isang babae ng 50%, at ang pag-iisip ng mga kabataan ay sabay na nagtagumpay sa mga problema tulad ng pag-unlad ng personalidad, paghihiwalay mula sa mga magulang at pagdadalaga. Ang saklaw ng mga karamdaman sa pagkain sa mga kabataang babae ay tumaas sa nakalipas na ilang dekada kasabay ng pagtaas ng pansin ng media sa slimness bilang simbolo ng tagumpay ng isang babae.

Ang iba pang mga kadahilanan ng panganib para sa pagkakaroon ng mga karamdaman sa pagkain ay ang alitan ng pamilya, pagkawala ng isang mahalagang tao tulad ng isang magulang, pisikal na karamdaman, pakikipagtalik, at trauma. Ang mga nag-trigger ay maaari ding kasal at pagbubuntis. Kailangan ba ng ilang propesyon na manatiling slim? ballerina at mga modelo.

Mahalagang tukuyin ang pagkakaiba sa pagitan ng pangunahing mga salik sa panganib na nag-trigger ng proseso ng pathological at ang mga nagpapanatili ng isang umiiral nang disorder sa pag-uugali. Ang mga karamdaman sa pagkain ay pana-panahong humihinto sa pagdepende sa etiological factor na nag-trigger sa kanila. Ang mga salik na sumusuporta ay kinabibilangan ng pag-unlad ng abnormal na mga gawi sa pagkain at boluntaryong pag-aayuno. Ang mga pasyente na may anorexia ay nagsisimula sa pamamagitan ng pagpapanatili ng diyeta. Madalas silang hinihikayat ng kanilang paunang pagbaba ng timbang, pagtanggap ng mga papuri sa kanilang hitsura at disiplina sa sarili. Sa paglipas ng panahon, ang mga pag-iisip at pag-uugali na may kaugnayan sa nutrisyon ay nagiging nangingibabaw at subjective na layunin, ang isa lamang na nakakapagpahinga ng pagkabalisa. Ang mga pasyente ay gumagamit ng higit pa at mas matinding sa mga pag-iisip at pag-uugali na ito upang mapanatili ang kanilang kalooban, dahil ang mga alkoholiko ay nagdaragdag ng dosis ng alkohol upang mapawi ang stress at isalin ang iba pang mga paraan ng paglabas sa pag-inom ng alak.

Ang mga karamdaman sa pagkain ay kadalasang hindi nasuri. Itinatago ng mga pasyente ang mga sintomas na nauugnay sa isang pakiramdam ng kahihiyan, panloob na salungatan, takot sa pagkondena. Ang mga physiological sign ng mga karamdaman sa pagkain ay makikita sa pagsusuri. Bilang karagdagan sa pagbaba ng timbang sa katawan, ang pag-aayuno ay maaaring humantong sa bradycardia, hypotension, talamak na paninigas ng dumi, naantala na pag-alis ng laman ng tiyan, osteoporosis, at mga iregularidad sa regla. Ang mga pamamaraan sa paglilinis ay humahantong sa kawalan ng balanse ng electrolyte, mga problema sa ngipin, hypertrophy ng parotid salivary glands at dyspeptic disorder. Ang hyponatremia ay maaaring humantong sa pag-unlad ng atake sa puso. Sa pagkakaroon ng gayong mga reklamo, ang clinician ay dapat magsagawa ng isang karaniwang talatanungan, kabilang ang pinakamababa at pinakamataas na timbang ng pasyente sa panahon ng pagtanda, isang maikling kasaysayan ng mga gawi sa pagkain, tulad ng pagbibilang ng mga calorie at gramo ng taba sa diyeta. Ang isang karagdagang survey ay maaaring magbunyag ng pagkakaroon ng binge eating, ang dalas ng paggamit ng mga compensatory na hakbang upang maibalik ang timbang. Kinakailangan din na malaman kung ang pasyente mismo, ang kanyang mga kaibigan at miyembro ng pamilya ay naniniwala na siya ay may disorder sa pagkain - at kung ito ay nakakaabala sa kanya.

Ang mga pasyente na may anorexia na gumagamit ng mga pamamaraan sa paglilinis ay nasa mataas na panganib ng malubhang komplikasyon. Ang anorexia ba ang may pinakamataas na namamatay sa lahat ng sakit sa isip? higit sa 20% ng mga anorectics ang namamatay pagkatapos ng 33 taon. Karaniwang nangyayari ang kamatayan dahil sa mga komplikasyon sa physiological ng gutom o dahil sa pagpapakamatay. Sa bulimia nervosa, ang kamatayan ay kadalasang resulta ng hypokalemia-induced arrhythmias o pagpapakamatay.

Ang mga sikolohikal na palatandaan ng mga karamdaman sa pagkain ay itinuturing na pangalawa o kasabay ng pinagbabatayan ng psychiatric diagnosis. Ang mga sintomas ng depresyon at obsessive-compulsive disorder ay maaaring iugnay sa pag-aayuno: mababang mood, palaging pag-iisip tungkol sa pagkain, pagbaba ng konsentrasyon, ritualistic na pag-uugali, pagbaba ng libido, panlipunang paghihiwalay. Sa bulimia nervosa, ang kahihiyan at ang pagnanais na itago ang binge eating at paglilinis ng mga gawain ay humahantong sa pagtaas ng panlipunang paghihiwalay, pag-iisip sa sarili na kritikal, at demoralisasyon.

Karamihan sa mga pasyente na may mga karamdaman sa pagkain ay nasa mas mataas na panganib para sa iba pang mga psychiatric disorder, na ang mga pangunahing depresyon, mga karamdaman sa pagkabalisa, pang-aabuso, at mga karamdaman sa personalidad ang pinakakaraniwan. Ang kasabay na major depression o dysthymia ay nabanggit sa 50-75% ng mga pasyente na may anorexia at sa 24-88% ng mga pasyente na may bulimia. Ang obsessive neurosis sa panahon ng buhay ay naganap sa 26% ng mga anorectics.

Ang mga pasyente na may mga karamdaman sa pagkain ay nailalarawan sa pamamagitan ng panlipunang paghihiwalay, mga paghihirap sa komunikasyon, mga problema sa matalik na buhay at mga propesyonal na aktibidad.

Ang paggamot sa mga karamdaman sa pagkain ay nangyayari sa ilang mga yugto, simula sa isang pagtatasa ng kalubhaan ng patolohiya, pagtukoy ng mga comorbid mental diagnoses, at pagtatatag ng motibasyon para sa pagbabago. Kinakailangang kumunsulta sa isang nutrisyunista at isang psychotherapist na dalubhasa sa paggamot ng mga pasyenteng may mga karamdaman sa pagkain. Dapat itong maunawaan na, una sa lahat, ito ay kinakailangan upang ihinto ang pathological na pag-uugali, at pagkatapos lamang na ito ay makontrol, posible na magreseta ng paggamot na naglalayong sa mga panloob na proseso. Ang isang parallel ay maaaring iguhit sa primacy ng withdrawal sa paggamot ng pang-aabuso, kapag ang therapy na ibinigay kasabay ng patuloy na pag-inom ng alak ay nabigo.

Ang paggamot ng isang pangkalahatang psychiatrist ay hindi gaanong kanais-nais mula sa punto ng view ng pagpapanatili ng motibasyon para sa paggamot, mas epektibo ba ang paggamot sa mga espesyal na institusyong inpatient tulad ng mga sanatorium? mas mababa ang dami ng namamatay sa mga pasyente ng naturang mga institusyon. Ang therapy ng grupo at mahigpit na pagsubaybay sa paggamit ng pagkain at paggamit ng palikuran ng mga medikal na kawani sa mga pasilidad na ito ay nagpapaliit sa pagkakataong manumbalik.

Maraming klase ng psychopharmacological agent ang ginagamit sa mga pasyenteng may mga karamdaman sa pagkain. Ang double-blind, placebo-controlled na pag-aaral ay napatunayan ang bisa ng malawak na hanay ng mga antidepressant sa pagbabawas ng dalas ng binge eating at kasunod na mga pamamaraan sa paglilinis sa bulimia nervosa. Binabawasan ng Imipramine, desipramine, trazodone at fluoxetine ang dalas ng mga naturang pag-atake, anuman ang pagkakaroon o kawalan ng comorbid depression. Kapag gumagamit ng fluoxetine, ang isang mas epektibong dosis ay mas epektibo kaysa sa karaniwang ginagamit sa paggamot ng depression - 60 mg. Ang mga monoamine oxidase inhibitors (MAOIs) at buproprion ay medyo kontraindikado dahil kinakailangan ang mga paghihigpit sa pagkain kapag gumagamit ng MAOI, at pinapataas ng buproprion ang panganib ng atake sa puso sa bulimia. Sa pangkalahatan, ang paggamot para sa bulimia ay dapat magsama ng isang pagtatangka na gumamit ng mga tricyclic antidepressant o selective serotonin reuptake inhibitors (SSRIs) kasama ng psychotherapy.

Sa anorexia nervosa, walang gamot sa pagtaas ng timbang ang napatunayang epektibo sa mga kinokontrol na pagsubok. Maliban kung ang pasyente ay malubha na nalulumbay o may malinaw na mga senyales ng obsessive-compulsive disorder, karamihan sa mga clinician ay nagrerekomenda na subaybayan ang mental status ng mga pasyente sa panahon ng pagpapatawad sa halip na magreseta ng gamot habang ang timbang ay kulang pa sa timbang. Karamihan sa mga sintomas ng depression, ritualistic behavior, obsessions ay nawawala kapag ang timbang ay lumalapit sa normal. Kapag nagpasya na magreseta ng mga antidepressant, ang mga low-dose na SSRI ay ang pinakaligtas na pagpipilian, dahil sa mataas na potensyal na panganib ng cardiac arrhythmia at hypotension na may tricyclic antidepressants, pati na rin ang pangkalahatang mas mataas na panganib ng mga side effect ng gamot sa mga taong kulang sa timbang. Ang kamakailang double-blind, placebo-controlled na pagsubok ng fluoxetine sa anorexia nervosa ay natagpuan na ang gamot ay maaaring maging kapaki-pakinabang sa pagpigil pagkatapos ng pagbaba ng timbang.

Ilang mga pag-aaral ang isinagawa sa mga antas ng neurotransmitters at neuropeptides sa mga pasyente at nakuhang muli ang mga pasyente na may mga karamdaman sa pagkain, ngunit ang kanilang mga resulta ay nagpapakita ng dysfunction ng serotonin, noradrenergic at opiate system ng CNS. Ang mga pag-aaral ng gawi sa pagkain sa mga modelo ng hayop ay nagbibigay ng parehong mga resulta.

Ang bisa ng serotonergic at noradrenergic antidepressants sa bulimia ay sumusuporta din sa physiology ng disorder na ito.

Ang katibayan mula sa mga pag-aaral ng tao ay magkasalungat at nananatiling hindi malinaw kung ang mga kaguluhan sa antas ng neurotransmitter sa mga pasyente na may mga karamdaman sa pagkain ay nauugnay sa kondisyon, kung ito ay nangyayari bilang tugon sa pag-aayuno at binge eating at purging, o nauuna sa kaguluhan sa pag-iisip at mga katangian ng personalidad ng taong madaling kapitan. .karamdaman ng pasyente.

Ang mga pag-aaral ng pagiging epektibo ng paggamot ng anorexia nervosa ay nagpapakita na sa mga naospital na pasyente, pagkatapos ng 4 na taon ng pag-follow-up, 44% ay nagkaroon ng magandang resulta sa pagpapanumbalik ng normal na timbang ng katawan at menstrual cycle; sa 28% ang resulta ay pansamantala, sa 24% ay hindi at 4% ang namatay. Ang hindi kanais-nais na mga kadahilanan ng prognostic ay ang variant ng kurso ng anorexia na may mga bouts ng binge eating at purging, mababang minimum na timbang at ang hindi epektibo ng therapy sa nakaraan. Mahigit sa 40% ng mga anorexics ang nagkakaroon ng bulimic behavior sa paglipas ng panahon.

Ang pangmatagalang pagbabala para sa bulimia ay hindi alam. Ang mga episodic relapses ay malamang. Ang isang pagbawas sa kalubhaan ng mga sintomas ng bulimic ay sinusunod sa 70% ng mga pasyente na may maikling follow-up na panahon pagkatapos ng paggamot na may mga gamot na pinagsama sa psychotherapy. Tulad ng anorexia, ang kalubhaan ng mga sintomas sa bulimia ay nakakaapekto sa pagbabala. Sa mga pasyenteng may malubhang bulimia, 33% ang nabigo pagkatapos ng tatlong taon.

Ang mga karamdaman sa pagkain ay isang kumplikadong psychiatric disorder na kadalasang nakikita sa mga kababaihan. Ang kanilang dalas ng paglitaw sa lipunan ng Kanluran ay lumalaki, sila ay pinagsama sa mataas na morbidity. Ang paggamit ng psychotherapeutic, pang-edukasyon at pharmacological na mga diskarte sa paggamot ay maaaring mapabuti ang pagbabala. Bagama't walang tiyak na tulong ang maaaring kailanganin sa simula, ang pagkabigo sa paggamot ay nangangailangan ng maagang pagsangguni sa isang psychiatrist. Ang karagdagang pananaliksik ay kinakailangan upang linawin ang mga dahilan para sa pamamayani ng mga kababaihan sa mga pasyente, upang masuri ang tunay na mga kadahilanan ng panganib at upang bumuo ng isang epektibong paggamot.

affective disorder

affective disorder? Ito ay mga sakit sa pag-iisip, ang pangunahing sintomas nito ay ang mga pagbabago sa mood. Ang bawat tao'y may mood swings sa kanilang buhay, ngunit ang kanilang mga extreme expression? affective disorder? kakaunti ang mayroon. Depresyon at kahibangan? ang dalawang pangunahing mood disturbances na nakikita sa affective disorders. Kabilang sa mga sakit na ito ang pangunahing depresyon, manic-depressive psychosis, dysthymia, adjustment disorder na may depressive mood. Ang mga tampok ng katayuan sa hormonal ay maaaring magsilbing mga kadahilanan ng panganib para sa pagbuo ng mga sakit na nakakaapekto sa panahon ng buhay ng isang babae, ang mga exacerbations ay nauugnay sa regla at pagbubuntis.

Depresyon

Depression? isa sa mga pinakakaraniwang sakit sa pag-iisip, na mas karaniwan sa mga kababaihan. Karamihan sa mga pag-aaral ay tinatantya ang saklaw ng depresyon sa mga kababaihan ay dalawang beses na mas mataas kaysa sa mga lalaki. Ang pattern na ito ay maaaring bahagyang ipinaliwanag sa pamamagitan ng ang katunayan na ang mga kababaihan ay may isang mas mahusay na memorya ng mga nakaraang bouts ng depression. Ang diagnosis ng kundisyong ito ay kumplikado sa pamamagitan ng malawak na hanay ng mga sintomas at kakulangan ng mga partikular na palatandaan o mga pagsusuri sa laboratoryo.

Kapag nag-diagnose, medyo mahirap na makilala sa pagitan ng mga panandaliang panahon ng malungkot na mood na nauugnay sa mga pangyayari sa buhay at depression bilang isang mental disorder. Ang susi sa differential diagnosis ay ang pagkilala sa mga tipikal na sintomas at pagsubaybay sa kanilang pag-unlad. Ang isang taong walang sakit sa pag-iisip ay kadalasang walang mga karamdaman sa pagpapahalaga sa sarili, pag-iisip ng pagpapakamatay, pakiramdam ng kawalan ng pag-asa, mga sintomas ng neurovegetative tulad ng pagkagambala sa pagtulog, gana sa pagkain, kawalan ng vital energy sa mga linggo at buwan.

Ang diagnosis ng major depression ay batay sa history taking at mental status examination. Kabilang sa mga pangunahing sintomas ang mababang mood at anhedonia? pagkawala ng pagnanais at kakayahang tamasahin ang mga ordinaryong pagpapakita ng buhay. Bilang karagdagan sa depression at anhedonia na tumatagal ng hindi bababa sa dalawang linggo, ang mga episode ng major depression ay nailalarawan sa pagkakaroon ng hindi bababa sa apat sa mga sumusunod na sintomas ng neurovegetative: makabuluhang pagbaba o pagtaas ng timbang, hindi pagkakatulog o pagtaas ng antok, psychomotor retardation o revival, pagkapagod at pagkawala ng enerhiya, nabawasan ang kakayahang magkonsentra ng atensyon at paggawa ng desisyon. Bilang karagdagan, maraming mga tao ang nagdurusa mula sa pagtaas ng pagpuna sa sarili na may mga damdamin ng kawalan ng pag-asa, labis na pagkakasala, pag-iisip ng pagpapakamatay, pakiramdam na parang isang pasanin sa kanilang mga mahal sa buhay at mga kaibigan.

Ang tagal ng mga sintomas ng higit sa dalawang linggo ay nakakatulong na makilala ang isang episode ng major depression mula sa isang panandaliang adjustment disorder na may lowered mood. Adjustment disorder? ito ay reaktibong depresyon, kung saan ang mga sintomas ng depresyon ay tugon sa isang hayagang stressor, limitado ang bilang, at tumutugon sa minimal na therapy. Hindi ito nangangahulugan na ang isang episode ng major depression ay hindi maaaring ma-trigger ng isang nakababahalang kaganapan o hindi magagamot. Ang isang episode ng major depression ay naiiba sa isang adjustment disorder sa kalubhaan at tagal ng mga sintomas.

Sa ilang mga grupo, lalo na sa mga matatanda, ang mga klasikong sintomas ng depression, tulad ng pagbaba ng mood, ay madalas na hindi sinusunod, na humahantong sa isang underestimation ng dalas ng depression sa naturang mga grupo. Mayroon ding katibayan na sa ilang mga grupong etniko, ang depresyon ay mas malinaw na may mga somatic sign kaysa sa mga klasikong sintomas. Sa mga matatandang kababaihan, ang mga reklamo ng mga pakiramdam ng kawalan ng halaga sa lipunan at isang hanay ng mga katangian ng somatic na reklamo ay dapat na seryosohin dahil maaaring mangailangan sila ng tulong na medikal na antidepressant. Bagama't ang ilang mga pagsubok sa laboratoryo, tulad ng pagsusuri sa dexamethasone, ay iminungkahi para sa pagsusuri, hindi ito tiyak. Ang diagnosis ng major depression ay nananatiling klinikal at ginagawa pagkatapos ng masusing kasaysayan at pagtatasa ng mental status.

Sa pagkabata, ang saklaw ng depresyon sa mga lalaki at babae ay pareho. Ang mga pagkakaiba ay nagiging kapansin-pansin sa pagdadalaga. Itinuturing ng Angola at Worthman na ang sanhi ng mga pagkakaibang ito ay hormonal at naghihinuha na ang mga pagbabago sa hormonal ay maaaring ang trigger mechanism para sa depressive episode. Simula sa menarche, ang mga kababaihan ay nasa mas mataas na panganib na magkaroon ng premenstrual dysphoria. Ang mood disorder na ito ay nailalarawan sa pamamagitan ng mga sintomas ng major depression, kabilang ang pagkabalisa at mood lability, na nagaganap sa huling linggo ng menstrual cycle at nagtatapos sa mga unang araw ng folliculin phase. Bagama't nangyayari ang premenstrual emotional lability sa 20-30% ng mga kababaihan, bihira ba ang malubhang anyo nito? sa 3-5% ng populasyon ng kababaihan. Ang isang kamakailang multicenter, randomized, placebo-controlled na pagsubok ng sertraline 5-150 mg ay nagpakita ng makabuluhang pagpapabuti sa mga sintomas na may paggamot. 62% ng mga kababaihan sa pangunahing grupo at 34% sa placebo group ang tumugon sa paggamot. Ang fluoxetine sa isang dosis na 20-60 mg bawat araw ay binabawasan din ang kalubhaan ng mga premenstrual disorder sa higit sa 50% ng mga kababaihan? ayon sa isang multicenter placebo-controlled study. Sa mga babaeng may malaking depresyon, tulad ng manic-depressive psychosis, lumalala ba ang mga sakit sa pag-iisip sa premenstrual period? ito ay hindi malinaw kung ito ay isang exacerbation ng isang kondisyon o isang superimposition ng dalawa (isang pinagbabatayan psychiatric disorder at premenstrual dysphoria).

Ang mga buntis na kababaihan ay nakakaranas ng isang buong hanay ng mga sintomas ng affective sa panahon ng pagbubuntis at pagkatapos ng panganganak. Ang saklaw ng major depression (mga 10%) ay kapareho ng sa mga hindi buntis na kababaihan. Bilang karagdagan, ang mga buntis na kababaihan ay maaaring makaranas ng hindi gaanong malubhang sintomas ng depresyon, kahibangan, mga panahon ng psychosis na may mga guni-guni. Ang paggamit ng mga gamot sa panahon ng pagbubuntis ay ginagamit kapwa sa panahon ng isang exacerbation ng isang mental na estado at para sa pag-iwas sa mga relapses. Ang pagkagambala ng gamot sa panahon ng pagbubuntis sa mga kababaihan na may mga nauna nang mental disorder ay humahantong sa isang matalim na pagtaas sa panganib ng mga exacerbations. Upang makagawa ng desisyon tungkol sa paggamot sa droga, ang panganib ng potensyal na pinsala sa gamot sa fetus ay dapat na timbangin laban sa panganib sa fetus at sa ina ng pag-ulit.

Sa isang kamakailang pagsusuri, inilarawan ni Altshuler et al ang mga umiiral na therapeutic guidelines para sa paggamot ng iba't ibang psychiatric disorder sa panahon ng pagbubuntis. Sa pangkalahatan, ang mga gamot ay dapat na iwasan sa unang trimester kung maaari dahil sa panganib ng teratogenic effect. Gayunpaman, kung malala ang mga sintomas, maaaring kailanganin ang paggamot na may mga antidepressant o mood stabilizer. Ang mga paunang pag-aaral na may fluoxetine ay nagpakita na ang mga SSRI ay medyo ligtas, ngunit walang maaasahang data sa mga epekto ng prenatal ng mga bagong gamot na ito. Ang paggamit ng tricyclic antidepressants ay hindi humahantong sa isang mataas na panganib ng congenital anomalya. Electroconvulsive therapy? isa pang medyo ligtas na paggamot para sa matinding depresyon sa panahon ng pagbubuntis. Ang pagkuha ng mga paghahanda ng lithium sa unang trimester ay nagdaragdag ng panganib ng mga congenital pathologies ng cardiovascular system. Ang mga antiepileptic na gamot at benzodiazepine ay nauugnay din sa mas mataas na panganib ng congenital anomalya at dapat na iwasan kung maaari. Sa bawat kaso, kinakailangang suriin ang lahat ng mga indikasyon at panganib nang paisa-isa, depende sa kalubhaan ng mga sintomas. Upang ihambing ang panganib ng hindi nagamot na sakit sa isip at ang panganib ng mga komplikasyon sa parmasyutiko para sa ina at fetus, kinakailangan ang isang konsultasyon sa saykayatriko.

Maraming kababaihan ang nakakaranas ng pagkagambala sa mood pagkatapos ng panganganak. Ang kalubhaan ng mga sintomas ay mula sa ?baby blues? sa matinding major depression o psychotic episodes. Para sa karamihan ng mga kababaihan, ang mga pagbabago sa mood na ito ay nangyayari sa unang anim na buwan pagkatapos ng panganganak, sa pagtatapos ng panahong ito, ang lahat ng mga palatandaan ng dysphoria ay nawawala sa kanilang sarili. Gayunpaman, sa ilang mga kababaihan, ang mga sintomas ng depresyon ay nagpapatuloy sa loob ng maraming buwan o taon. Sa isang pag-aaral ng 119 kababaihan pagkatapos ng kanilang unang panganganak, kalahati ng mga kababaihan na nakatanggap ng medikal na paggamot pagkatapos ng panganganak ay nagkaroon ng pagbabalik sa dati sa loob ng susunod na tatlong taon. Ang maagang pagkilala sa mga sintomas at sapat na paggamot ay mahalaga para sa parehong ina at anak, dahil ang depresyon ay maaaring makaapekto sa kakayahan ng ina na sapat na pangalagaan ang kanyang anak. Gayunpaman, ang paggamot sa antidepressant sa mga ina na nagpapasuso ay nangangailangan ng pag-iingat at paghahambing ng pagtatasa ng panganib.

Ang mga pagbabago sa mood sa panahon ng menopause ay kilala sa mahabang panahon. Ang mga kamakailang pag-aaral, gayunpaman, ay hindi nakumpirma ang isang malinaw na link sa pagitan ng menopause at affective disorder. Sa isang pagsusuri sa isyung ito, natagpuan nina Schmidt at Rubinow ang napakakaunting nai-publish na mga pag-aaral upang suportahan ang asosasyong ito.

Ang mga pagbabago sa mood na nauugnay sa menopausal hormonal na mga pagbabago ay maaaring malutas sa HRT. Para sa karamihan ng mga kababaihan, ang HRT ang unang hakbang sa paggamot bago ang psychotherapy at antidepressants. Kung malubha ang mga sintomas, ipinahiwatig ang paunang paggamot na may mga antidepressant.

Dahil sa mahabang pag-asa sa buhay ng mga kababaihan kumpara sa mga lalaki, karamihan sa mga kababaihan ay nabubuhay sa kanilang mga asawa, na isang kadahilanan ng stress sa mas matandang edad. Sa edad na ito, kailangan ang pagsubaybay upang matukoy ang mga sintomas ng matinding depresyon. Ang pagkuha ng kasaysayan at pagsusuri sa kalagayang pangkaisipan sa mga matatandang babae ay dapat magsama ng pagsusuri para sa mga sintomas ng somatic at pagtukoy ng mga damdamin ng kawalang-halaga, isang pasanin sa mga mahal sa buhay, dahil ang depresyon sa mga matatanda ay hindi nailalarawan sa pamamagitan ng pagbaba ng mood bilang pangunahing reklamo. Ang paggamot sa depresyon sa mga matatanda ay madalas na kumplikado sa pamamagitan ng mababang pagpapaubaya sa mga antidepressant, kaya dapat silang inireseta sa pinakamababang dosis, na maaaring unti-unting tumaas. Ang mga SSRI ba ay hindi kanais-nais sa edad na ito dahil sa kanilang mga anticholinergic side effect? pagpapatahimik at orthostasis. Kapag ang isang pasyente ay umiinom ng ilang mga gamot, ang pagsubaybay sa gamot sa dugo ay kinakailangan dahil sa magkaparehong impluwensya sa metabolismo.

Walang iisang dahilan ng depresyon. Ang pangunahing demographic risk factor ay ang kasarian ng babae. Ang pagsusuri sa data ng populasyon ay nagpapakita na ang panganib na magkaroon ng malaking depresyon ay tumaas sa mga taong diborsiyado, walang trabaho at walang trabaho. Ang papel ng mga sikolohikal na sanhi ay aktibong pinag-aaralan, ngunit hanggang ngayon ay wala pang pinagkasunduan sa isyung ito. Ang mga pag-aaral ng pamilya ay nagpakita ng mas mataas na saklaw ng mga affective disorder sa pinakamalapit na kamag-anak ng proband. Sinusuportahan din ng kambal na pag-aaral ang ideya ng isang genetic predisposition sa ilang mga pasyente. Lalo na ang malakas na hereditary predisposition ay gumaganap ng isang papel sa simula ng manic-depressive psychosis at major depression. Ang malamang na dahilan ay isang malfunction ng serotonergic at noradrenergic system.

Ang karaniwang therapeutic approach ba sa paggamot ay kumbinasyon ng mga pharmacological agent? antidepressants? at psychotherapy. Ang pagdating ng isang bagong henerasyon ng mga antidepressant na may kaunting epekto ay nagpapataas ng mga opsyon sa therapeutic para sa mga pasyente na may depresyon. Ginagamit ba ang 4 na pangunahing uri ng antidepressant: tricyclic antidepressants, SSRIs, MAO inhibitors, at iba pa? tingnan ang talahanayan. 28-2.

Ang isang pangunahing prinsipyo sa paggamit ng mga antidepressant ay isang sapat na oras upang inumin ang mga ito? hindi bababa sa 6-8 na linggo para sa bawat gamot sa isang therapeutic na dosis. Sa kasamaang palad, maraming mga pasyente ang huminto sa pagkuha ng mga antidepressant bago ang epekto, dahil hindi nila nakikita ang pagpapabuti sa unang linggo. Kapag umiinom ng tricyclic antidepressants, ang pagsubaybay sa gamot ay maaaring makatulong na kumpirmahin na ang sapat na therapeutic blood level ay nakamit. Para sa mga SSRI, ang pamamaraang ito ay hindi gaanong kapaki-pakinabang, ang kanilang antas ng therapeutic ay lubhang nag-iiba. Kung ang isang pasyente ay hindi umiinom ng buong kurso ng antidepressant at patuloy na nakakaranas ng mga sintomas ng major depression, isang bagong kurso ng paggamot na may ibang klase ng gamot ay dapat magsimula.

Ang lahat ng mga pasyente na ginagamot ng mga antidepressant ay dapat na subaybayan para sa pagbuo ng mga sintomas ng manic. Bagaman ito ay isang medyo bihirang komplikasyon ng mga antidepressant, nangyayari ito, lalo na kung mayroong isang pamilya o personal na kasaysayan ng manic-depressive psychosis. Kasama sa mga sintomas ng kahibangan ang pagbabawas ng pangangailangan para sa pagtulog, pakiramdam ng pagtaas ng enerhiya, at pagkabalisa. Bago simulan ang therapy, ang mga pasyente ay dapat kumuha ng masusing kasaysayan upang matukoy ang mga sintomas ng mania o hypomania, at kung ang mga sintomas na ito ay naroroon o kung may family history ng manic-depressive psychosis, makakatulong ba ang isang psychiatric consultation na pumili ng therapy na may mga mood stabilizer ? paghahanda ng lithium, valproic acid, posibleng kasama ng mga antidepressant.

Pana-panahong affective disorder

Para sa ilang mga tao, ang kurso ng depresyon ay pana-panahon, lumalala sa taglamig. Ang kalubhaan ng mga klinikal na sintomas ay malawak na nag-iiba. Para sa mga katamtamang sintomas, sapat na ang pagkakalantad sa full-spectrum na non-ultraviolet na ilaw (mga fluorescent lamp - 10,000 lux) sa loob ng 15-30 minuto tuwing umaga sa mga buwan ng taglamig. Kung ang mga sintomas ay nakakatugon sa pamantayan para sa malaking depresyon, ang antidepressant na paggamot ay dapat idagdag sa light therapy.

Bipolar disorder (manic-depressive psychosis)

Ang pangunahing pagkakaiba sa pagitan ng sakit na ito at pangunahing depresyon ay ang pagkakaroon ng parehong mga yugto ng depresyon at kahibangan. Pamantayan para sa mga yugto ng depresyon? tulad ng malaking depresyon. Ang mga yugto ng kahibangan ay nailalarawan sa pamamagitan ng mga labanan ng mataas, magagalitin, o agresibong mood na tumatagal ng hindi bababa sa isang linggo. Ang mga pagbabago sa mood na ito ay sinamahan ng mga sumusunod na sintomas: nadagdagan ang pagpapahalaga sa sarili, nabawasan ang pangangailangan para sa pagtulog, malakas at mabilis na pagsasalita, karera ng mga pag-iisip, pagkabalisa, pagkislap ng mga ideya. Ang ganitong pagtaas sa mahahalagang enerhiya ay kadalasang sinasamahan ng labis na pag-uugali na naglalayong makakuha ng kasiyahan: paggastos ng malaking halaga ng pera, pagkagumon sa droga, kahalayan at hypersexuality, mga peligrosong proyekto sa negosyo.

Mayroong ilang mga uri ng manic-depressive disorder: ang unang uri? ang klasikong anyo, ang uri 2 ay may kasamang pagbabago sa mga yugto ng depresyon at hypomania. Ang mga yugto ng hypomania ay mas banayad kaysa sa klasikal na kahibangan, na may parehong mga sintomas ngunit hindi nakakagambala sa buhay panlipunan ng pasyente. Kabilang sa iba pang mga anyo ng bipolar disorder ang mabilis na pagbabago ng mood at magkahalong estado, kung saan ang pasyente ay may parehong manic at depressive na sintomas sa parehong oras.

Ang mga mood stabilizer tulad ng lithium at valproate ay mga first-line na gamot para sa paggamot sa lahat ng uri ng bipolar disorder. Lithium panimulang dosis? 300 mg isang beses o dalawang beses araw-araw, pagkatapos ay inaayos upang mapanatili ang mga antas ng dugo na 0.8-1.0 mEq/L para sa bipolar I disorder. Ang antas ng valproate sa dugo, na epektibo para sa paggamot ng mga sakit na ito, ay hindi pa tiyak na naitatag; ang isa ay maaaring tumuon sa antas na inirerekomenda para sa paggamot ng epilepsy: 50-150 mcg / ml. Ang ilang mga pasyente ay nangangailangan ng kumbinasyon ng mga mood stabilizer na may mga antidepressant upang gamutin ang mga sintomas ng depresyon. Ang kumbinasyon ng mga mood stabilizer na may mababang dosis ng neuroleptics ay ginagamit upang kontrolin ang mga sintomas ng talamak na kahibangan.

Dysthymia

Dysthymia? Ito ay isang talamak na depressive na kondisyon na tumatagal ng hindi bababa sa dalawang taon, na may mga sintomas na hindi gaanong malinaw kaysa sa major depression. Ang kalubhaan at bilang ng mga sintomas ay hindi sapat upang matugunan ang pamantayan para sa malaking depresyon, ngunit nakakasagabal ang mga ito sa panlipunang paggana. Kadalasan, kasama sa mga sintomas ang pagkagambala sa gana sa pagkain, pagbaba ng enerhiya, kapansanan sa konsentrasyon, pagkagambala sa pagtulog, at pakiramdam ng kawalan ng pag-asa. Ang mga pag-aaral na isinagawa sa iba't ibang bansa ay nag-aangkin ng mataas na pagkalat ng dysthymia sa mga kababaihan. Bagama't kakaunti ang mga ulat ng therapy para sa karamdamang ito, may katibayan na maaaring gamitin ang mga SSRI gaya ng fluoxetine at sertraline. Ang ilang mga pasyente na may dysthymia ay maaaring makaranas ng mga episode ng major depression.

Magkasabay na mga affective at neurological disorder

Maraming katibayan ng ugnayan sa pagitan ng mga neurological disorder at affective disorder, mas madalas na may depresyon kaysa sa bipolar disorder. Ang mga episode ng major depression ay karaniwan sa Huntington's chorea, Parkinson's disease, at Alzheimer's disease. Ang 40% ba ng mga pasyente na may parkinsonism ay may mga yugto ng depresyon? kalahati? malaking depresyon, kalahati? dysthymia. Sa isang pag-aaral ng 221 mga pasyente na may multiple sclerosis, 35% ay na-diagnose na may major depression. Ang ilang mga pag-aaral ay nagpakita ng kaugnayan sa pagitan ng stroke sa kaliwang frontal lobe at major depression. Ang mga pasyente ng AIDS ay nagkakaroon ng parehong depresyon at kahibangan.

Ang mga pasyenteng neurological na may mga tampok na nakakatugon sa pamantayan para sa mga affective disorder ay dapat tratuhin ng mga gamot, dahil ang paggamot sa droga ng mga sakit sa pag-iisip ay nagpapabuti sa pagbabala ng pinagbabatayan na diagnosis ng neurological. Kung ang klinikal na larawan ay hindi nakakatugon sa mga pamantayan para sa affective disorder, ang psychotherapy ay sapat upang matulungan ang pasyente na makayanan ang mga paghihirap. Ang kumbinasyon ng ilang mga sakit ay nagpapataas ng bilang ng mga iniresetang gamot at sensitivity sa kanila, at samakatuwid ay ang panganib ng delirium. Sa mga pasyente na tumatanggap ng isang malaking bilang ng mga gamot, ang mga antidepressant ay dapat magsimula sa isang mababang dosis at unti-unting tumaas, na sinusubaybayan ang mga posibleng sintomas ng delirium.

Pag-abuso sa alak

alak? ang pinakakaraniwang inaabusong substance sa US, 6% ng populasyon ng babaeng nasa hustong gulang ay may malubhang problema sa alak. Kahit na ang rate ng pag-abuso sa alkohol sa mga kababaihan ay mas mababa kaysa sa mga lalaki, ang pag-asa sa alkohol at ang morbidity at mortalidad na nauugnay sa alkohol ay makabuluhang mas mataas sa mga kababaihan. Ang mga pag-aaral ng alkoholismo ay nakatuon sa populasyon ng lalaki, ang bisa ng pag-extrapolate ng kanilang data sa populasyon ng babae ay kaduda-dudang. Para sa pagsusuri, ang mga talatanungan ay karaniwang ginagamit upang matukoy ang mga problema sa batas at trabaho, na hindi gaanong karaniwan sa mga kababaihan. Ang mga babae ay mas malamang na uminom ng mag-isa at mas malamang na magkaroon ng tantrums kapag lasing. Ang isa sa mga pangunahing kadahilanan ng panganib para sa pag-unlad ng alkoholismo sa isang babae ay isang kasosyo sa alkohol na hilig sa kanya sa pagsasama sa pag-inom at hindi pinapayagan siyang humingi ng tulong. Sa mga kababaihan, ang mga palatandaan ng alkoholismo ay mas malinaw kaysa sa mga lalaki, ngunit tinutukoy ito ng mga doktor sa mga kababaihan nang mas madalas. Ang lahat ng ito ay ginagawang posible na isaalang-alang ang opisyal na dalas ng paglitaw ng alkoholismo sa mga kababaihan na underestimated.

Ang mga komplikasyon na nauugnay sa alkoholismo (fatty liver, cirrhosis, hypertension, gastrointestinal bleeding, anemia, at digestive disorder) ay mas mabilis na nabubuo sa mga babae at sa mas mababang dosis ng alkohol kaysa sa mga lalaki, dahil ang mga babae ay may mas mababang antas ng gastric alcohol dehydrogenase kaysa sa mga lalaki. Pag-asa sa alkohol, pati na rin sa iba pang mga sangkap? opiates, cocaine? ang mga babae ay nabubuo pagkatapos ng mas maikling panahon ng pagpasok kaysa sa mga lalaki.

Mayroong katibayan na ang insidente ng alkoholismo at mga kaugnay na problemang medikal ay tumataas sa mga babaeng ipinanganak pagkatapos ng 1950. Sa mga yugto ng siklo ng panregla, ang mga pagbabago sa metabolismo ng alkohol sa katawan ay hindi sinusunod, gayunpaman, ang mga babaeng umiinom ay mas malamang na makaranas ng hindi regular na mga siklo ng panregla at kawalan ng katabaan. Sa panahon ng pagbubuntis, ang isang komplikasyon ay karaniwang fetal alcohol syndrome. Ang insidente ng cirrhosis ay tumataas nang husto pagkatapos ng menopause, at ang alkoholismo ay nagdaragdag ng panganib ng alkoholismo sa mga matatandang babae.

Ang mga babaeng may alkoholismo ay may mas mataas na panganib ng comorbid psychiatric diagnoses, lalo na ang mga pagkagumon sa droga, mood disorder, bulimia nervosa, pagkabalisa, at psychosexual disorder. Ang depresyon ay nangyayari sa 19% ng mga babaeng alkoholiko at 7% ng mga kababaihan na hindi umaabuso sa alkohol. Bagaman ang alkohol ay nagdudulot ng pansamantalang pagpapahinga, pinalala nito ang kurso ng mga sakit sa pag-iisip sa mga taong madaling kapitan. Ito ay tumatagal ng ilang linggo ng pag-withdraw upang makamit ang kapatawaran. Ang mga babaeng may kasaysayan ng alkoholismo sa pamilya ng ama, anxiety disorder, at premenstrual syndrome ay umiinom nang higit sa ikalawang yugto ng kanilang cycle, posibleng sa pagtatangkang bawasan ang mga sintomas ng pagkabalisa at depresyon. Ang mga babaeng alkoholiko ay nasa mataas na panganib ng mga pagtatangkang magpakamatay.

Ang mga kababaihan ay kadalasang humihingi ng lunas mula sa alkoholismo sa paikot-ikot na paraan, bumaling sa mga psychoanalyst o general practitioner na may mga reklamo ng mga problema sa pamilya, pisikal o emosyonal na mga reklamo. Bihira silang pumunta sa mga sentro ng paggamot sa alkoholismo. Ang mga pasyenteng may alkohol ay nangangailangan ng isang espesyal na diskarte dahil sa kanilang madalas na kakulangan at nabawasan ang pakiramdam ng kahihiyan.

Bagama't halos imposibleng direktang tanungin ang mga naturang pasyente tungkol sa dami ng inuming alkohol, ang pagsusuri para sa pag-abuso sa alkohol ay hindi dapat limitado sa hindi direktang mga palatandaan tulad ng anemia, mataas na enzyme sa atay at triglyceride. Q: Nagkaroon ka na ba ng problema sa alak? at ang CAGE questionnaire (Talahanayan 28-3) ay nagbibigay ng mabilis na screening na may higit sa 80% sensitivity para sa higit sa dalawang positibong tugon. Ang suporta, paliwanag, at talakayan sa doktor, psychologist, at mga miyembro ng Alcoholics Anonymous ay tumutulong sa pasyente na sumunod sa paggamot. Sa panahon ng withdrawal, posibleng magreseta ng diazepam sa panimulang dosis na 10-20 mg na may unti-unting pagtaas ng 5 mg bawat 3 araw. Ang mga pagbisita sa kontrol ay dapat na hindi bababa sa dalawang beses sa isang linggo, tinatasa nila ang kalubhaan ng mga palatandaan ng withdrawal syndrome (pagpapawis, tachycardia, hypertension, panginginig) at ayusin ang dosis ng gamot.

Kahit na ang maling paggamit ng alkohol ay hindi gaanong karaniwan sa mga kababaihan kaysa sa mga lalaki, ang pinsala nito sa mga kababaihan, na isinasaalang-alang ang nauugnay na morbidity at mortality, ay mas mataas. Ang mga bagong pag-aaral ay kinakailangan upang maipaliwanag ang pathophysiology at psychopathology ng mga sekswal na katangian ng kurso ng sakit.

Talahanayan 28-3

CAGE Questionnaire

1. Naramdaman mo na ba na kailangan mong uminom ng mas kaunti?

2. Naistorbo ka na ba ng mga tao sa kanilang pagpuna sa iyong pag-inom?

3. Nakonsensya ka na ba sa pag-inom ng alak?

4. Nangyari na ba na ang alak ang tanging lunas na nakakatulong upang maging masaya sa umaga (buksan ang iyong mga mata)

Mga karamdamang sekswal

Ang mga sekswal na dysfunction ay may tatlong magkakasunod na yugto: mga kaguluhan sa pagnanasa, pagpukaw at orgasm. Itinuturing ng DSM-IV ang masakit na mga karamdamang sekswal bilang ikaapat na kategorya ng sexual dysfunction. Ang mga karamdaman sa pagnanais ay higit na nahahati sa nabawasan na pagnanasa sa sekswal at mga perversions. Kasama sa mga masakit na karamdamang sekswal ang vaginismus at dyspareunia. Sa klinikal na paraan, ang mga kababaihan ay madalas na may kumbinasyon ng ilang mga sekswal na dysfunctions.

Ang papel na ginagampanan ng mga sex hormone at mga karamdaman sa panregla sa regulasyon ng sekswal na pagnanais ay nananatiling hindi maliwanag. Karamihan sa mga mananaliksik ay nagmumungkahi na ang endogenous fluctuations sa estrogen at progesterone ay hindi makabuluhang nakakaapekto sa sekswal na pagnanais sa mga kababaihan ng reproductive age. Gayunpaman, mayroong malinaw na katibayan ng pagbaba ng pagnanais sa mga kababaihan na may surgical menopause, na maaaring maibalik sa pamamagitan ng pangangasiwa ng estradiol o testosterone. Ang mga pag-aaral ng ugnayan sa pagitan ng pagpukaw at orgasm na may paikot na pagbabagu-bago sa mga hormone ay hindi nagbibigay ng hindi malabo na mga konklusyon. Mayroong malinaw na ugnayan sa pagitan ng antas ng plasma ng oxytocin at ang psychophysiological magnitude ng orgasm.

Sa mga postmenopausal na kababaihan, ang bilang ng mga problema sa sekswal ay tumataas: isang pagbaba sa vaginal lubrication, atrophic vaginitis, isang pagbawas sa suplay ng dugo, na epektibong nalutas sa estrogen replacement therapy. Ang pagdaragdag ng testosterone ay nakakatulong upang mapataas ang sekswal na pagnanais, kahit na walang malinaw na katibayan ng suportang epekto ng androgens sa daloy ng dugo.

Sikolohikal na mga kadahilanan, ang mga problema sa komunikasyon ay gumaganap ng isang mas mahalagang papel sa pag-unlad ng mga sekswal na karamdaman sa mga kababaihan kaysa sa organic dysfunction.

Ang espesyal na atensyon ay nararapat sa impluwensya ng mga gamot na iniinom ng mga psychiatric na pasyente sa lahat ng mga yugto ng sekswal na function. Mga antidepressant at antipsychotics? dalawang pangunahing klase ng mga gamot na nauugnay sa magkatulad na epekto. Ang anorgasmia ay naobserbahan sa paggamit ng mga SSRI. Sa kabila ng mga klinikal na ulat sa pagiging epektibo ng pagdaragdag ng cyproheptadine o pag-abala sa pangunahing gamot para sa katapusan ng linggo, mas katanggap-tanggap pa rin bang baguhin ang klase ng antidepressant sa isa pang mas kaunting epekto sa lugar na ito, kadalasan? para sa buproprion at nefazodone. Bilang karagdagan sa mga side effect ng mga psychopharmacological agent, ang isang talamak na mental disorder mismo ay maaaring humantong sa pagbaba sa sekswal na interes, pati na rin ang mga pisikal na sakit, na sinamahan ng malalang sakit, mababang pagpapahalaga sa sarili, pagbabago sa hitsura, at pagkapagod. Ang isang kasaysayan ng depresyon ay maaaring maging sanhi ng pagbawas sa pagnanais na makipagtalik. Sa ganitong mga kaso, ang sekswal na dysfunction ay nangyayari sa panahon ng pagpapakita ng isang affective disorder, ngunit hindi nawawala pagkatapos ng pagtatapos ng episode nito.

Mga karamdaman sa pagkabalisa

Pagkabalisa? ito ay isang normal na adaptive na emosyon na nabubuo bilang tugon sa isang banta. Gumagana ito bilang isang senyales upang i-activate ang pag-uugali at mabawasan ang pisikal at sikolohikal na kahinaan. Ang pagbabawas ng pagkabalisa ay nakakamit alinman sa pamamagitan ng pagtagumpayan o pag-iwas sa isang nakakapukaw na sitwasyon. Ang mga estado ng pathological na pagkabalisa ay naiiba sa normal na pagkabalisa sa kalubhaan at talamak ng disorder, nakakapukaw na stimuli, o adaptive na tugon sa pag-uugali.

Ang mga sakit sa pagkabalisa ay laganap, na may buwanang saklaw na 10% sa mga kababaihan. Average na edad ng pagsisimula ng mga karamdaman sa pagkabalisa? pagdadalaga at kabataan. Maraming mga pasyente ang hindi kailanman humingi ng tulong para dito o pumunta sa mga hindi psychiatrist na nagrereklamo ng mga sintomas ng somatic na nauugnay sa pagkabalisa. Ang labis na dosis o pag-withdraw ng mga gamot, paggamit ng caffeine, mga gamot sa pagbaba ng timbang, pseudoephedrine ay maaaring magpalala sa anxiety disorder. Ang medikal na pagsusuri ay dapat magsama ng masusing kasaysayan, nakagawiang mga pagsusuri sa laboratoryo, ECG, at urinalysis. Ang ilang mga uri ng neurological na patolohiya ay sinamahan ng mga karamdaman sa pagkabalisa: mga karamdaman sa paggalaw, mga tumor sa utak, mga karamdaman sa sirkulasyon ng utak, sobrang sakit ng ulo, epilepsy. Mga sakit sa somatic na sinamahan ng mga karamdaman sa pagkabalisa: cardiovascular, thyrotoxicosis, systemic lupus erythematosus.

Ang mga anxiety disorder ay nahahati sa 5 pangunahing grupo: phobias, panic disorder, generalized anxiety disorder, obsessive-compulsive disorder, at post-traumatic stress syndrome. Maliban sa obsessive compulsive disorder, na pare-parehong karaniwan sa mga lalaki at babae, ang mga anxiety disorder ay mas karaniwan sa mga babae. Ang mga babae ay tatlong beses na mas malamang na magkaroon ng mga partikular na phobia at agoraphobia, 1.5 beses na mas karaniwan? gulat na may agoraphobia, 2 beses na mas madalas? generalized anxiety disorder at 2 beses na mas madalas? post-traumatic stress syndrome. Ang mga dahilan para sa pamamayani ng mga karamdaman sa pagkabalisa sa populasyon ng kababaihan ay hindi alam; iminungkahi ang mga teorya ng hormonal at sosyolohikal.

Nakatuon ang teoryang sosyolohikal sa tradisyonal na mga stereotype na ginagampanan ng sex na nagrereseta ng kawalan ng kakayahan, pagtitiwala, at pag-iwas sa aktibong pag-uugali sa isang babae. Ang mga batang ina ay madalas na nag-aalala tungkol sa kung magagawa nilang matiyak ang kaligtasan ng kanilang mga anak, pag-aatubili na maging buntis, kawalan ng katabaan? Ang lahat ng mga kondisyong ito ay maaaring magpalala ng mga karamdaman sa pagkabalisa. Ang isang malaking bilang ng mga inaasahan at magkasalungat na tungkulin ng isang babae bilang isang ina, asawa, maybahay at matagumpay na manggagawa ay nagpapataas din ng dalas ng mga karamdaman sa pagkabalisa sa mga kababaihan.

Ang mga pagbabago sa hormonal ay nagpapalala ng pagkabalisa sa premenstrual period, sa panahon ng pagbubuntis at pagkatapos ng panganganak. Ang mga metabolite ng progesterone ay gumaganap bilang bahagyang mga agonist ng GABA at posibleng mga modulator ng serotonergic system. Ang alpha-2 receptor binding ay nagbabago rin sa buong menstrual cycle.

Para sa mga karamdaman sa pagkabalisa mataas na kumbinasyon sa iba pang mga psychiatric diagnose, kadalasan? affective disorder, drug dependent, iba pang anxiety disorder at personality disorder. Sa mga panic disorder, halimbawa, ang kumbinasyon sa depression ay nangyayari nang mas madalas kaysa sa 50%, ngunit may pag-asa sa alkohol? sa 20-40%. Ang social phobia ay pinagsama sa panic disorder sa higit sa 50%.

Ang pangkalahatang prinsipyo ng paggamot ng mga karamdaman sa pagkabalisa ay ang kumbinasyon ng pharmacotherapy na may psychotherapy? ang pagiging epektibo ng naturang kumbinasyon ay mas mataas kaysa sa paggamit ng mga pamamaraang ito nang hiwalay sa isa't isa. Ang paggamot sa droga ay nakakaapekto sa tatlong pangunahing sistema ng neurotransmitter: noradrenergic, serotonergic, at GABAergic. Ang mga sumusunod na klase ng mga gamot ay epektibo: antidepressants, benzodiazepines, beta-blockers.

Ang lahat ng mga gamot ay dapat magsimula sa mababang dosis at pagkatapos ay unti-unting tumaas ng dalawang kadahilanan bawat 2 hanggang 3 araw o mas kaunti upang mabawasan ang mga side effect. Ang mga pasyente na may mga karamdaman sa pagkabalisa ay napaka-sensitibo sa mga side effect, kaya ang unti-unting pagtaas ng dosis ay nagdaragdag ng pagsunod sa therapy. Kailangang ipaliwanag sa mga pasyente na ang karamihan sa mga antidepressant ay tumatagal ng 8-12 linggo upang gumana, sabihin sa kanila ang tungkol sa mga pangunahing epekto, tulungan silang ipagpatuloy ang gamot para sa kinakailangang tagal ng oras, at ipaliwanag na ang ilan sa mga side effect ay nawawala sa paglipas ng panahon. Ang pagpili ng antidepressant ay depende sa hanay ng mga reklamo ng pasyente at sa kanilang mga side effect. Halimbawa, ang mga pasyente na may insomnia ay maaaring mas mahusay na magsimula sa mas nakakapagpakalmang antidepressant tulad ng imipramine. Kung epektibo, dapat bang ipagpatuloy ang paggamot sa loob ng 6 na buwan? ng taon.

Sa simula ng paggamot, bago umunlad ang epekto ng mga antidepressant, ang pagdaragdag ng benzodiazepines ay kapaki-pakinabang, na maaaring makabuluhang bawasan ang mga sintomas. Ang pangmatagalang paggamit ng benzodiazepines ay dapat na iwasan dahil sa panganib ng pag-asa, pagpapaubaya at pag-withdraw. Kapag nagrereseta ng benzodiazepines, ang pasyente ay dapat bigyan ng babala tungkol sa kanilang mga side effect, ang mga panganib na nauugnay sa kanilang pangmatagalang paggamit, at ang pangangailangan na isaalang-alang lamang ang mga ito bilang isang pansamantalang panukala. Ang Clonazepam 0.5 mg dalawang beses araw-araw o lorazepam 0.5 mg apat na beses araw-araw para sa limitadong panahon ng 4-6 na linggo ay maaaring mapabuti ang paunang pagsunod sa antidepressant. Kapag umiinom ng benzodiazepines nang higit sa 6 na linggo, dapat na unti-unti ang paghinto upang mabawasan ang pagkabalisa na nauugnay sa isang posibleng withdrawal syndrome.

Sa mga buntis na kababaihan, ang anxiolytics ay dapat gamitin nang may pag-iingat, ang pinakaligtas na gamot sa kasong ito ay tricyclic antidepressants. Ang mga benzodiazepine ay maaaring humantong sa pagbuo ng hypotension, respiratory distress syndrome at mababang marka ng Apgar sa mga bagong silang. Ang Clonazepam ay may kaunting potensyal na teratogenic na epekto at maaaring gamitin nang may pag-iingat sa mga buntis na kababaihan na may malubhang sakit sa pagkabalisa. Dapat bang ang unang hakbang ay subukan ang isang non-pharmacological na paggamot? cognitive (pagsasanay) at psychotherapy.

Mga karamdaman sa phobia

May tatlong uri ng phobia disorder: partikular na phobia, social phobia, at agoraphobia. Sa lahat ng mga kaso, sa isang nakakapukaw na sitwasyon, nangyayari ang pagkabalisa at maaaring magkaroon ng panic attack.

Mga partikular na phobia? ang mga ito ay hindi makatwiran na mga takot sa mga tiyak na sitwasyon o bagay na nagiging sanhi ng mga ito upang maiwasan. Ang mga halimbawa ay takot sa taas, takot sa paglipad, takot sa gagamba. Karaniwang nangyayari ang mga ito sa edad na wala pang 25, ang mga kababaihan ang unang nagkakaroon ng takot sa mga hayop. Ang ganitong mga kababaihan ay bihirang humingi ng paggamot dahil maraming mga phobia ang hindi nakakasagabal sa normal na buhay at ang kanilang mga stimuli (tulad ng mga ahas) ay medyo madaling maiwasan. Gayunpaman, sa ilang mga kaso, tulad ng takot sa paglipad, ang mga phobia ay maaaring makagambala sa isang karera, kung saan ang paggamot ay ipinahiwatig. Ang mga simpleng phobia ay medyo madaling makitungo sa mga psychotherapeutic na pamamaraan at systemic desensitization. Bilang karagdagan, ang isang solong dosis ng 0.5 o 1 mg ng lorazepam bago lumipad ay nakakatulong upang mabawasan ang partikular na takot na ito.

panlipunang phobia(takot sa lipunan) ? ito ay ang takot sa isang sitwasyon kung saan ang isang tao ay magagamit para sa malapit na atensyon ng ibang mga tao. Ang pag-iwas sa mga nakakapukaw na sitwasyon na may ganitong phobia ay lubhang naglilimita sa mga kondisyon sa pagtatrabaho at panlipunang tungkulin. Bagama't mas karaniwan sa mga kababaihan ang social phobia, mas madali para sa kanila na maiwasan ang isang nakakapukaw na sitwasyon at gumawa ng mga gawaing bahay, kaya ang mga lalaking may social phobia ay mas karaniwan sa klinikal na pagsasanay ng mga psychiatrist at psychotherapist. Ang social phobia ay maaaring iugnay sa mga karamdaman sa paggalaw at epilepsy. Sa isang pag-aaral ng mga pasyente na may Parkinson's disease, ang pagkakaroon ng social phobia ay ipinahayag sa 17%. Ang pharmacological na paggamot ng social phobia ay batay sa paggamit ng mga beta-blocker: propranolol sa isang dosis na 20-40 mg isang oras bago ang isang nakababahala na pagtatanghal o atenolol sa isang dosis na 50-100 mg bawat araw. Hinaharang ng mga gamot na ito ang pag-activate ng autonomic nervous system na may kaugnayan sa pagkabalisa. Ang mga antidepressant, kabilang ang tricyclics, SSRIs, MAO blockers, ay maaari ding gamitin? sa parehong mga dosis tulad ng sa paggamot ng depression. Ang kumbinasyon ng pharmacotherapy na may psychotherapy ay ginustong: panandaliang paggamit ng benzodiazepines o mababang dosis ng clonazepam o lorazepam kasama ng cognitive therapy at systemic desensitization.

Agoraphobia? takot at pag-iwas sa mataong lugar. Madalas na sinamahan ng panic attack. Napakahirap iwasan ang mga nakakapukaw na sitwasyon sa kasong ito. Tulad ng social phobia, ang agoraphobia ay mas karaniwan sa mga kababaihan, ngunit ang mga lalaki ay mas madalas na humingi ng tulong dahil ang mga sintomas nito ay nakakasagabal sa kanilang personal at panlipunang buhay. Ang paggamot para sa agoraphobia ay systemic desensitization at cognitive psychotherapy. Dahil sa kanilang mataas na kaugnayan sa panic disorder at major depression, epektibo rin ang mga antidepressant.

Mga Panic Disorder

Panic attack? ay isang biglaang pagsisimula ng matinding takot at kakulangan sa ginhawa na tumatagal ng ilang minuto, unti-unting nalulutas at may kasamang hindi bababa sa 4 na sintomas: paghihirap sa dibdib, pagpapawis, panginginig, hot flashes, igsi ng paghinga, paresthesia, panghihina, pagkahilo, palpitations, pagduduwal, mga sakit sa dumi. , takot sa kamatayan, pagkawala ng pagpipigil sa sarili. Maaaring mangyari ang mga panic attack sa anumang anxiety disorder. Ang mga ito ay hindi inaasahan at sinamahan ng isang patuloy na takot sa pag-asa ng mga bagong pag-atake, na nagbabago ng pag-uugali, na nagtuturo dito upang mabawasan ang panganib ng mga bagong pag-atake. Nagaganap din ang mga panic attack sa maraming kondisyon ng pagkalasing at ilang sakit tulad ng emphysema. Sa kawalan ng therapy, ang kurso ng mga panic disorder ay nagiging talamak, ngunit ang paggamot ay epektibo, at ang kumbinasyon ng pharmacotherapy na may cognitive-behavioral psychotherapy ay nagdudulot ng isang kapansin-pansing pagpapabuti sa karamihan ng mga pasyente. Ang mga antidepressant, lalo na ang tricyclics, SSRIs, at MAO inhibitors, sa mga dosis na maihahambing sa mga ginagamit sa paggamot ng depression, ay ang piniling gamot (Talahanayan 28-2). Ang Imipramine o nortriptyline ay sinisimulan sa mababang dosis na 10–25 mg araw-araw at tumaas ng 25 mg bawat tatlong araw upang mabawasan ang mga side effect at mapabuti ang pagsunod. Ang mga antas ng dugo ng nortriptyline ay dapat mapanatili sa pagitan ng 50 at 150 ng/mL. Maaari ding gamitin ang fluoxetine, fluvoxamine, tranylcypromine, o phenelzine.

pangkalahatang pagkabalisa disorder

Tinutukoy ng DSM-IV ang generalised anxiety disorder bilang paulit-ulit, malubha, mahinang kontroladong pagkabalisa na nauugnay sa pang-araw-araw na gawain tulad ng trabaho, paaralan, na nakakasagabal sa buhay at hindi limitado sa mga sintomas ng iba pang mga anxiety disorder. Hindi bababa sa tatlo sa mga sumusunod na sintomas ang naroroon: pagkapagod, mahinang konsentrasyon, pagkamayamutin, pagkagambala sa pagtulog, pagkabalisa, pag-igting ng kalamnan.

Kasama sa paggamot ang gamot at psychotherapy. Ang Buspirone ay ang unang linya ng paggamot para sa pangkalahatang pagkabalisa disorder. Panimulang dosis? 5 mg dalawang beses sa isang araw, unti-unting dagdagan ito sa loob ng ilang linggo hanggang 10-15 mg dalawang beses sa isang araw. Ang isang alternatibo ay imipramine o isang SSRI (sertraline) (tingnan ang Talahanayan 28-2). Ang panandaliang paggamit ng long-acting benzodiazepines, gaya ng clonazepam, ay maaaring makatulong na pamahalaan ang mga sintomas sa unang 4 hanggang 8 na linggo, bago magkabisa ang pangunahing paggamot.

Kasama sa mga psychotherapeutic technique na ginagamit sa paggamot ng generalized anxiety disorder ang cognitive behavioral therapy, supportive therapy, at isang inward-oriented na diskarte na naglalayong pataasin ang tolerance ng pasyente para sa pagkabalisa.

Compulsive disorder syndrome (obsessive-compulsive disorder)

Obsessions (obsessions) ? ang mga ito ay nakakagambala, paulit-ulit, mahalagang mga kaisipan, mga imahe. Kabilang sa mga halimbawa ang takot sa impeksyon, takot na gumawa ng kahiya-hiyang o agresibong kilos. Ang pasyente ay palaging nakikita ang mga obsession bilang abnormal, labis, hindi makatwiran at sinusubukang labanan ang mga ito.

Obsessive actions (compulsions)? ito ay paulit-ulit na pag-uugali tulad ng paghuhugas ng kamay, pagbibilang, pagpupulot ng mga bagay. Maaari ba itong mga aksyong pangkaisipan? pagbibilang sa sarili, pag-uulit ng mga salita, pagdarasal. Nararamdaman ng pasyente na kailangang gawin ang mga ritwal na ito upang maibsan ang pagkabalisa na dulot ng mga pagkahumaling, o upang sumunod sa ilang hindi makatwiran na mga alituntunin na sinasabing pumipigil sa ilang panganib. Ang mga pagkahumaling at pagpilit ay nakakasagabal sa normal na pag-uugali ng pasyente, na kumukuha ng halos lahat ng kanyang oras.

Ang saklaw ng obsessive-compulsive disorder ay pareho sa parehong kasarian, ngunit sa mga kababaihan ay nagsisimula sila mamaya (sa edad na 26-35 taon), ay maaaring mangyari sa simula ng pag-unlad ng isang episode ng major depression, ngunit nagpapatuloy pagkatapos nito nagtatapos. Ano ang takbo ng disorder? kasabay ng depression? mas mahusay na pumayag sa therapy. Ang mga obsesyon na may kaugnayan sa pagkain at timbang ay mas karaniwan sa mga kababaihan. Sa isang pag-aaral, 12% ng mga babaeng may obsessive-compulsive disorder ay dati nang nagkaroon ng anorexia nervosa. Kabilang sa mga neurological disorder na nauugnay sa obsessive-compulsive disorder ang Tourette's syndrome (kasama ang obsessive-compulsive disorder sa 60% ng mga kaso), temporal-dose epilepsy, at post-encephalitis na kondisyon.

Ang paggamot sa sindrom na ito ay medyo epektibo, batay sa isang kumbinasyon ng cognitive behavioral therapy at pharmacological treatment. Ang mga serotonergic antidepressant ay ang mga piniling gamot (clomipramine, fluoxetine, sertraline, fluvoxamine). Ang mga dosis ay dapat na mas mataas kaysa sa mga ginagamit para sa depression sa partikular? fluoxetine? 80-100 mg bawat araw. Ang lahat ng mga gamot ay sinisimulan sa pinakamaliit na dosis at unti-unting tumataas tuwing 7-10 araw hanggang sa magkaroon ng klinikal na tugon. Upang makamit ang maximum na therapeutic effect, ang 8-16 na linggo ng paggamot ay madalas na kinakailangan.

Post Traumatic Stress Disorder

Ang post-traumatic stress disorder ay nabubuo pagkatapos ng mga sitwasyon na maaaring maging traumatiko para sa maraming tao, kaya mahirap masuri. Ang ganitong mga sitwasyon ay maaaring digmaan, banta sa buhay, panggagahasa, atbp. Ang pasyente ay patuloy na ibinabalik ang kanyang mga iniisip sa traumatikong kaganapan at sa parehong oras ay sinusubukang iwasan ang mga paalala nito. Ang mga katangian ng personalidad, mga stress sa buhay, genetic predisposition, family history ng mga sakit sa pag-iisip ay nagpapaliwanag kung bakit ang ilang mga tao ay nagkakaroon ng PTSD at ang ilan ay hindi sa ilalim ng parehong mga kundisyon na nagpapalitaw. Ipinakikita ng mga pag-aaral na ang mga kababaihan ay mas madaling kapitan ng sindrom na ito. Ang mga biological theories ng pathogenesis ng post-traumatic stress disorder ay kinabibilangan ng dysfunction ng limbic system, dysregulation ng catecholamine at opiate system. Sa mga kababaihan sa luteal phase ng menstrual cycle, lumalala ang mga sintomas.

Kasama sa paggamot para sa PTSD ang gamot at psychotherapy. Ang mga piniling gamot ay imipramine o SSRI. Ang psychotherapy ay nagsasangkot ng unti-unting pakikipag-ugnay sa mga stimuli na nakapagpapaalaala sa traumatikong kaganapan upang madaig ang saloobin ng isang tao tungkol dito.

Ang mga karamdaman sa pagkabalisa ay mas karaniwan sa mga babae kaysa sa mga lalaki. Ang mga babae ay bihirang magpagamot dahil sa takot na ma-label na "may sakit sa pag-iisip". Kapag humingi ng tulong ang mga babae, kadalasan ay nagpapakita lamang sila ng mga nauugnay na sintomas ng somatic, na nakakapinsala sa diagnosis at kalidad ng pangangalaga sa kalusugan ng isip. Bagama't magagamot ang mga karamdaman sa pagkabalisa, kung hindi masuri nang maayos, madalas itong nagiging talamak at maaaring makapinsala sa paggana. Ang hinaharap na pananaliksik ay makakatulong na ipaliwanag ang mga pagkakaiba sa kasarian sa saklaw ng mga sakit sa pagkabalisa.

Somatoform at maling mga karamdaman

Somatization bilang isang psychiatric phenomenon? ito ay isang pagpapahayag ng sikolohikal na pagkabalisa sa anyo ng mga somatic disorder. Ito ay isang pangkaraniwang pangyayari sa maraming mga sakit sa pag-iisip. Ang mga maling karamdaman at simulation ay pinaghihinalaang sa pagkakaroon ng mga hindi maipaliwanag na sintomas na hindi akma sa larawan ng mga somatic at neurological disorder. Ang motibasyon para sa simulation ng mga sakit ay ang pangangailangan ng indibidwal na gampanan ang papel ng pasyente. Ang intensyon na ito ay maaaring ganap na walang malay? tulad ng sa mga sakit sa conversion, at ganap na may kamalayan? tulad ng sa simulation. Ang pagiging masanay sa papel ng pasyente ay humahantong sa pagtaas ng atensyon mula sa mga miyembro ng pamilya at mga doktor at binabawasan ang responsibilidad ng pasyente.

Karamihan sa mga pag-aaral ay nagpapatunay sa mataas na saklaw ng grupong ito ng mga karamdaman sa mga kababaihan. Ito ay maaaring dahil sa mga pagkakaiba sa pagpapalaki ng kasarian at iba't ibang antas ng pagpapaubaya para sa pisikal na kakulangan sa ginhawa.

Mga Maling Karamdaman at Simulation

Mga maling karamdaman? mulat na paggawa ng mga sintomas ng sakit sa isip upang mapanatili ang papel ng pasyente. Ang isang halimbawa ay ang pangangasiwa ng isang dosis ng insulin upang makagawa ng hypoglycemic coma at pag-ospital. Sa simulation, ang layunin ng pasyente ay hindi makaramdam ng sakit, ngunit upang makamit ang iba pang praktikal na mga resulta (pag-iwas sa pag-aresto, pagkuha ng nakakabaliw na katayuan).

Mga karamdaman sa somatoform

May apat na uri ng somatoform disorder: somatization, conversion, hypochondria, at pain. Sa lahat ng mga karamdamang ito, may mga pisikal na sintomas na hindi ipinaliwanag mula sa pananaw ng mga umiiral na sakit sa somatic. Kadalasan, ang mekanismo para sa pagbuo ng mga sintomas na ito ay walang malay (kumpara sa mga maling karamdaman). Ang mga sintomas na ito ay dapat na sapat na malubha upang makagambala sa panlipunan, emosyonal, trabaho, o pisikal na paggana ng pasyente at nauugnay sa isang aktibong paghahanap para sa pangangalagang medikal. Dahil ang mga pasyenteng ito ay nasuri sa sarili, ang isa sa mga unang paghihirap sa paggamot ay ang kanilang pagtanggap sa katotohanan ng isang sakit sa pag-iisip. Tanging ang pagtanggap ng isang tunay na diagnosis ay nakakatulong upang makamit ang pakikipagtulungan sa pasyente at ang pagpapatupad ng kanyang mga rekomendasyon sa paggamot. Ang susunod na hakbang ay upang malaman ang koneksyon sa pagitan ng mga exacerbations ng mga sintomas at mga stressors sa buhay, depression o pagkabalisa - at ipaliwanag ang koneksyon na ito sa pasyente. Isang mapaglarawang halimbawa? paglala ng peptic ulcer mula sa stress? tumutulong sa mga pasyente na iugnay ang kanilang mga reklamo sa kasalukuyang sikolohikal na kalagayan. Ang paggamot sa komorbid na depresyon o pagkabalisa ay napakahalaga.

disorder ng somatization

Karaniwang kinabibilangan ng somatization disorder ang maraming sintomas ng somatic na nakakaapekto sa maraming organ at system, may talamak na kurso at nagsisimula bago ang edad na 30 taon. Ang mga pamantayan sa diagnostic ng DSM-IV ay nangangailangan ng hindi bababa sa apat na sintomas ng pananakit, dalawang gastrointestinal, isang sekswal, at isang pseudoneurological, wala sa mga ito ang ganap na ipinaliwanag ng pisikal at mga natuklasan sa laboratoryo. Ang mga pasyente ay madalas na nagpapakita ng kakaiba at hindi pare-parehong kumbinasyon ng mga reklamo. Sa mga kababaihan, ang ganitong mga karamdaman ay 5 beses na mas karaniwan kaysa sa mga lalaki, at ang dalas ay inversely proporsyonal sa antas ng edukasyon at panlipunang klase. Ang kumbinasyon sa iba pang mga sakit sa isip, lalo na ang affective at anxiety disorder, ay naroroon sa 50%, at ang diagnosis nito ay napakahalaga para sa pagpili ng therapy.

Ang isang kinakailangan para sa matagumpay na therapy ay ang pagpili ng isang dumadalo na manggagamot na nag-coordinate ng mga taktika sa paggamot, dahil ang mga naturang pasyente ay madalas na bumaling sa maraming mga doktor. Ang psychotherapy, parehong indibidwal at grupo, ay madalas na tumutulong sa mga pasyente na baguhin ang kanilang kondisyon.

Ovarian hormones at ang nervous system

Ang mga hormone ay may mahalagang papel sa pagpapakita ng maraming mga kondisyon ng neurological. Minsan ang mga endocrine disorder ay sanhi ng isang pinagbabatayan na neurological diagnosis, tulad ng abnormal na tugon ng insulin sa isang glucose load sa myodystrophy. Sa ibang mga kaso, sa kabaligtaran, ang mga neurological disorder ay sanhi ng endocrine pathology? halimbawa, peripheral neuropathy sa diabetes mellitus. Sa iba pang mga endocrine disorder, tulad ng pangunahing hypothyroidism, Cushing's disease, Addison's disease, ang neurological dysfunction ay maaaring hindi gaanong kapansin-pansin at makikita bilang isang paglabag sa cognitive ability o personality traits. Ang lahat ng mga kondisyong ito ay pantay na karaniwan sa mga lalaki at babae. Sa mga kababaihan, ang mga paikot na pagbabago sa antas ng mga ovarian hormone ay may mga tiyak na epekto, na tinatalakay sa kabanatang ito.

Para sa isang mas mahusay na pag-unawa sa paksa, ang mga tanong ng anatomy, physiology ng mga ovary, ang pathogenesis ng pagbibinata at ang physiological effect ng ovarian hormones ay unang isinasaalang-alang. Mayroong iba't ibang mga genetic na kondisyon na nakakaapekto sa proseso ng sekswal na pag-unlad at pagkahinog. Bukod sa katotohanan na maaari silang magkaroon ng direktang epekto sa katayuan ng neurological, binabago din nila ito sa pamamagitan ng pag-impluwensya sa mga paikot na pagbabago sa hormonal. Isinasaalang-alang ang differential diagnosis na may naantalang sekswal na pag-unlad.

Sa klinikal na paraan, ang mga congenital o nakuhang pagbabago sa ilang partikular na istruktura ng utak ay maaaring magkaroon ng malaking epekto sa sekswal at neuronal na pag-unlad. Maaari bang makagambala ang pinsala sa central nervous system, tulad ng mga tumor, sa sekswal na pag-unlad o ang menstrual cycle? depende sa edad kung saan sila umuunlad.

Anatomy, Embryology at Physiology

Ang mga selula ng ventromedial at arcuate nuclei at ang preoptic zone ng hypothalamus ay may pananagutan sa paggawa ng GnRH. Kinokontrol ng hormone na ito ang paglabas ng mga anterior pituitary hormones: FSH at LH (gonadotropins). Ang mga paikot na pagbabago sa mga antas ng FSH at LH ay kumokontrol sa ovarian cycle, na kinabibilangan ng pag-unlad ng follicle, obulasyon, at pagkahinog ng corpus luteum. Ang mga yugto ba na ito ay nauugnay sa iba't ibang antas ng produksyon ng mga estrogen, progesterone, at testosterone, na kung saan ay may maraming epekto sa iba't ibang mga organo at sa isang paraan ng feedback? sa hypothalamus at cortical area na nauugnay sa regulasyon ng ovarian function. Sa unang tatlong buwan ng buhay, ang GnRH ay nagdudulot ng markadong tugon sa produksyon ng LH at FSH, na pagkatapos ay bumababa at bumabawi nang mas malapit sa menarche. Ang maagang LH surge na ito ay nauugnay sa isang peak sa oocyte replication. Itinuturing ng maraming mananaliksik na ang mga katotohanang ito ay nauugnay, dahil ang paggawa ng mga bagong oocytes ay halos wala sa hinaharap. Gayunpaman, ang eksaktong papel ng FSH at LH sa regulasyon ng paggawa ng oocyte ay hindi pa natukoy. Kaagad bago ang pagdadalaga sa panahon ng pagtulog, ang paglabas ng GnRH ay tumataas nang husto. Ang katotohanang ito at ang pagtaas ng mga antas ng LH at FSH ay itinuturing na mga marker ng papalapit na pagdadalaga.

Ang mga impluwensya na nagpapataas ng tono ng noradrenergic system ay nagpapataas ng pagpapalabas ng GnRH, at ang pag-activate ng opiate system? bumabagal. Ang mga selulang nagtatago ng GnRH ay apektado din ng mga antas ng dopamine, serotonin, GABA, ACTH, vasopressin, substance P, at neurotensin. Bagaman mayroong mas mataas, mga rehiyon ng cortical na direktang nakakaimpluwensya sa mga lugar ng hypothalamus na gumagawa ng GnRH, ang amygdala ay may pinakamalakas na impluwensya. Matatagpuan sa anterior limbic system ng temporal na lobe, ang amygdala ay nasa katumbas na relasyon sa maraming lugar ng neocortex at sa hypothalamus. Sa amygdala nucleus mayroong dalawang lugar, ang mga hibla nito ay napupunta bilang bahagi ng iba't ibang mga landas ng utak. Ang mga hibla mula sa rehiyon ng cortico-medial ay napupunta bilang bahagi ng stria terminalis, ngunit mula sa basolateral? sa ventral amygdalofugal tract. Ang parehong mga landas na ito ay nauugnay sa mga lugar ng hypothalamus na naglalaman ng mga cell na gumagawa ng GnRH. Ang mga pag-aaral na may pagpapasigla at pagkasira ng amygdala at mga landas ay nagpakita ng isang malinaw na tugon sa mga antas ng LH at FSH. Ang pagpapasigla ng corticomesial nucleus ay nagpasigla sa obulasyon at pag-urong ng matris. Ang pagpapasigla ng basolateral nucleus ay humarang sa sekswal na pag-uugali sa mga babae sa panahon ng obulasyon. Ang pagkasira ng sria terminalis ay humarang sa obulasyon. Ang pagkasira ng ventral amygdalofugal pathway ay walang epekto, ngunit ang bilateral na pinsala sa basolateral nucleus ay hinarangan din ang obulasyon.

Ang GnRH ay inilabas sa portal system ng hypothalamus at pumapasok sa anterior pituitary gland, kung saan nakakaapekto ito sa mga gonadotrophic cells na sumasakop sa 10% ng adenohypophysis. Karaniwan silang nagtatago ng parehong mga gonadotropic hormone, ngunit kabilang sa mga ito ay may mga subspecies na naglalabas lamang ng LH o FSH lamang. Ang pagtatago ng GnRH ay nangyayari sa isang circoral pulsatile ritmo. Sagot? paglabas ng LH at FSH? mabilis na umuunlad, sa parehong pulse mode. Ang kalahating buhay ng mga hormone na ito ay iba: para sa LH ito ay 30 minuto, para sa FSH? mga 3 oras. yun. kapag sinusukat ang mga antas ng hormone sa peripheral blood, ito ay mas mababa ang variable sa FSH kaysa sa LH. Kinokontrol ng LH ang produksyon ng testosterone sa mga ovarian theca cells, na kung saan ay na-convert sa estrogen sa granulosa cells. Nakakatulong din ang LH sa pagpapanatili ng corpus luteum. Pinasisigla ng FSH ang mga follicular cell at kinokontrol ang mga antas ng aromatase sa pamamagitan ng pag-impluwensya sa estradiol synthesis (Fig. 4-1). Bago ang pagdadalaga, ang pulsed release ng GnRH ay nagdudulot ng nangingibabaw na pagpapasigla ng produksyon ng FSH na may kaunti o walang epekto sa mga antas ng LH. Ang sensitivity ng LH sa stimulation ay tumataas pagkatapos ng simula ng menarche. Sa panahon ng reproductive, ang pulso ng LH ay mas matatag kaysa sa FSH. Sa simula ng menopause, ang tugon ng LH ay nagsisimulang bumaba hanggang sa postmenopause, kapag ang parehong antas ng FSH at LH ay tumaas, ngunit nangingibabaw ang FSH.

Sa mga ovary, mula sa LDL cholesterol na nagpapalipat-lipat sa dugo, sa ilalim ng impluwensya ng FSH at LH, ang mga sex hormone ay synthesized: estrogens, progesterone at testosterone (Fig. 4-1). Ang lahat ng mga selula ng obaryo, maliban sa itlog mismo, ay may kakayahang mag-synthesize ng estradiol? pangunahing ovarian estrogen. Kinokontrol ng LH ang unang yugto? conversion ng cholesterol sa pregnenolone, at FSH? huling conversion ng testosterone sa estradiol. Ang Estradiol, kapag naipon sa sapat na dami, ay may positibong epekto ng feedback sa hypothalamus, pinasisigla ang pagpapalabas ng GnRH at nagiging sanhi ng pagtaas ng pulse amplitude ng LH at, sa mas mababang lawak, FSH. Ang pulsation ng gonadotropins ay umabot sa pinakamataas na amplitude nito sa panahon ng obulasyon. Pagkatapos ng obulasyon, bumababa ang mga antas ng FSH, na nagreresulta sa pagbaba sa produksyon ng estradiol na umaasa sa FSH at samakatuwid ang pagtatago ng LH na umaasa sa estradiol. Ang corpus luteum ay bubuo, na humahantong sa isang pagtaas sa mga antas ng progesterone at estradiol na na-synthesize ng mga selula ng theca at granulosa ng corpus luteum.

Estrogens? mga hormone na may maraming epekto sa paligid. Mahalaga ang mga ito para sa pangalawang pagdadalaga: ang pagkahinog ng puki, matris, fallopian tubes, stroma, at mammary ducts. Pinasisigla nila ang paglaki ng endometrium sa panahon ng menstrual cycle. Mahalaga rin ang mga ito para sa paglaki ng tubular bones at pagsasara ng growth plates. Mayroon silang mahalagang impluwensya sa pamamahagi ng subcutaneous fat at ang antas ng HDL sa dugo. Binabawasan ng mga estrogen ang calcium reabsorption mula sa mga buto at pinasisigla ang pamumuo ng dugo.

Sa utak, ang mga estrogen ay kumikilos bilang parehong trophic factor at isang neurotransmitter. Ang density ng kanilang mga receptor ay pinakamataas sa preoptic zone ng hypothalamus, ngunit mayroon ding isang tiyak na halaga sa amygdala, CA1 at CA3 na mga rehiyon ng hippocampus, cingulate gyrus, locus coeruleus, raphe nuclei, at central grey matter. Sa maraming bahagi ng utak, nagbabago ang bilang ng mga receptor ng estrogen sa buong cycle ng panregla, sa ilan? partikular sa limbic system? depende sa serum ang level nila. Isinasaaktibo ng mga estrogen ang pagbuo ng mga bagong synapses, lalo na ang sistema ng mediator ng NMDA, pati na rin ang reaksyon ng pagbuo ng mga bagong dendrite. Ang parehong mga prosesong ito ay higit na pinahusay sa pagkakaroon ng progesterone. Ang mga reverse na proseso ay hindi nakasalalay sa isang nakahiwalay na pagbaba sa mga antas ng estrogen, ngunit sa pagbaba lamang nito sa pagkakaroon ng progesterone. Kung walang progesterone, ang pagbaba ng estrogen ay hindi nagpapalitaw sa mga reverse na proseso. yun. Ang mga epekto ng estrogen ay pinahusay sa mga hindi nag-ovulate na kababaihan na walang sapat na antas ng progesterone sa panahon ng luteal phase.

Ang mga estrogen ay nagsasagawa ng kanilang impluwensya sa antas ng neurotransmitters (cholinergic system) sa pamamagitan ng pag-activate ng acetylcholinesterase (AChE). Pinapataas din nila ang bilang ng mga serotonin receptor at ang antas ng serotonin synthesis, na nagiging sanhi ng pagbabago nito sa panahon ng cycle. Sa mga pag-aaral ng tao at hayop, ang pagtaas ng mga antas ng estrogen ay nagpapabuti sa mahusay na mga kasanayan sa motor ngunit binabawasan ang spatial na oryentasyon. Sa unang pagbaba ng antas ng estrogen sa mga kababaihan, ang pagtaas nito ay nagpapabuti sa pandiwang panandaliang memorya.

Sa mga hayop na ginagamot sa estrogens, ang paglaban sa mga convulsion na dulot ng electric shock ay bumababa, at ang threshold ng sensitivity sa convulsive na gamot ay bumababa. Ang lokal na aplikasyon ng estrogen mismo ay naghihikayat ng kusang mga kombulsyon. Sa mga hayop na may structural ngunit hindi epileptik na mga sugat, ang mga estrogen ay maaari ring magdulot ng mga seizure. Sa mga tao, ang intravenous estrogens ay maaaring mag-activate ng epileptic activity. Sa mga panahon ng mas mataas na konsentrasyon ng estrogen, ang isang pagtaas sa basal EEG amplitude ay sinusunod kumpara sa mga panahon ng minimal na konsentrasyon. Ang progesterone ay may kabaligtaran na epekto sa aktibidad ng epileptik, na nagpapataas ng threshold para sa aktibidad ng pag-agaw.

Mga karamdaman na may genetic predisposition

Ang mga genetic disorder ay maaaring makagambala sa normal na proseso ng pagdadalaga. Maaari silang direktang maging sanhi ng parehong mga neurological disorder, na nakasalalay din sa mga antas ng hormone sa buong cycle ng panregla.

Turner Syndrome? halimbawa ng pagtanggal ng chromosomal. Isa sa bawat 5,000 live-born na batang babae ay may karyotype na 45, XO, i.e. pagtanggal ng isang X chromosome. Maraming mga somatic developmental anomalya ang nauugnay sa mutation na ito, tulad ng coarctation ng aorta, pagkaantala ng sekswal na pag-unlad dahil sa mataas na antas ng FSH, at gonadal dysgenesis. Kung kinakailangan upang lagyang muli ang antas ng mga sex hormones, posible ang hormone replacement therapy. Kamakailan ay natagpuan na ang ilang mga pasyente na may Turner syndrome ay may bahagyang pagtanggal sa mahaba o maikling braso ng X chromosome o mosaicism, i.e. sa ilang mga selula ng katawan, ang karyotype ay normal, habang sa iba ay may kumpleto o bahagyang pagtanggal ng X chromosome. Sa mga kasong ito, kahit na ang proseso ng sekswal na pag-unlad ay maaaring magpatuloy nang normal, ang ilan sa mga somatic na tampok ng sakit, tulad ng maikling tangkad, pterygoid neck folds, ay maaaring naroroon sa mga pasyente. Mayroong iba pang mga kaso kapag mayroong gonadal dysgenesis, ngunit walang mga somatic sign, at ang pag-unlad ay nangyayari nang normal hanggang sa pag-unlad ng pangalawang sekswal na mga katangian.

Ang isa pang disorder na may genetic predisposition at iba't ibang clinical manifestations ay congenital adrenal hyperplasia. Ang autosomal recessive anomaly na ito ay may 6 na klinikal na anyo at nangyayari sa parehong mga lalaki at babae. Sa tatlo sa mga form na ito, ang mga adrenal gland lang ang apektado, sa iba pa? adrenal at ovary. Sa lahat ng 6 na variant, ang mga kababaihan ay may virilization, na maaaring maantala ang oras ng pagdadalaga. Ang karamdaman na ito ay may mataas na saklaw ng PCOS.

Ang isa pang genetic disorder ay ang P450 aromatase deficiency syndrome. Sa pamamagitan nito, mayroong isang bahagyang paglabag sa pag-convert ng placental ng mga nagpapalipat-lipat na steroid sa estradiol, na humahantong sa isang pagtaas sa antas ng nagpapalipat-lipat na androgens. Nagiging sanhi ito ng epekto ng panlalaki ng fetus, partikular sa babaeng fetus. Bagama't ang epektong ito ay may posibilidad na baligtarin pagkatapos ng paghahatid, nananatiling hindi malinaw kung paano maaaring maimpluwensyahan ng intrauterine exposure sa mataas na antas ng androgens ang neurodevelopment sa mga kababaihan sa hinaharap, lalo na dahil sa lahat ng magkakaibang impluwensya ng mga hormone na ito sa neurogenesis.

Structural at physiological disorder

Ang mga karamdaman sa istruktura ng utak ay maaaring makaapekto sa sekswal na pag-unlad o ang paikot na katangian ng pagtatago ng mga babaeng sex hormone. Kung ang pinsala ay nangyari bago ang pagdadalaga, ito ay mas malamang na maabala. Kung hindi, maaaring baguhin ng pinsala ang likas na pagtatago ng hormonal, na nagiging sanhi ng pag-unlad ng mga kondisyon tulad ng PCOS, hypothalamic hypogonadism, premature menopause.

Ang pinsala na humahantong sa mga iregularidad ng regla ay maaaring ma-localize sa pituitary gland (intrasellar localization) o hypothalamus (suprasellar). Posible rin ang extrasellar localization ng pinsala, halimbawa, ang pagtaas ng intracranial pressure at ang epekto nito sa hypothalamus at pituitary gland.

Ang pinsala sa intrasellar ay maaaring ma-localize sa mga cell na gumagawa ng adenohypophysis hormones. Ang mga hormone na ito (tulad ng growth hormone) ay maaaring direktang makaapekto sa paggana ng gonadotropin, o ang laki ng mga sugat ay maaaring magdulot ng pagbaba sa mga gonadotroph. Sa mga kasong ito, bumababa ang mga antas ng gonadotropin, ngunit nananatiling normal ang antas ng GnRH. Sa mga suprasellar lesyon, ang produksyon ng hypothalamic releasing factor at pangalawang pagbaba sa mga antas ng gonadotropin ay nabawasan. Bilang karagdagan sa mga endocrine disorder, ang suprasellar na patolohiya na mas madalas kaysa sa intrasellar ay nagiging sanhi ng mga sintomas ng neurological: mga kaguluhan sa gana, ritmo ng pagtulog at pagkagising, mood, paningin at memorya.

Bahagyang epilepsy

Ang epilepsy ay karaniwan sa mga matatanda, lalo na sa lokalisasyon ng pokus sa temporal na lobe ng cortex. Ang mga kababaihan ay nakakaranas ng pinakamataas na saklaw ng epilepsy sa panahon ng menopause. Sa fig. Ang mga figure 4-2 ay nagpapakita ng tatlong magkakaibang pattern ng epilepsy ayon sa mga yugto ng menstrual cycle. Ang dalawang pinaka madaling makilalang pattern? ito ay isang exacerbation ng mga seizure sa gitna ng cycle, sa panahon ng normal na obulasyon (una) at kaagad bago at pagkatapos ng regla (pangalawa). Ang ikatlong pattern ay sinusunod sa mga kababaihan na may mga anovulatory cycle, nagkakaroon sila ng mga pag-atake sa buong "cycle", ang tagal nito ay maaaring mag-iba nang malaki. Tulad ng nabanggit kanina, ang estradiol ay may proconvulsant effect, ngunit progesterone? anticonvulsant. Ang pangunahing kadahilanan na tumutukoy sa pattern ng mga seizure ay ang ratio ng mga konsentrasyon ng estradiol at progesterone. Sa anovulation, mayroong isang kamag-anak na pamamayani ng estradiol.

Para sa bahagi nito, ang pagkakaroon ng focal, na may pagtuon sa temporal na lobe ng cerebral cortex, epilepsy, ay maaaring makaapekto sa normal na ikot ng panregla. Almond nucleus? ang istraktura na may kaugnayan sa temporal na lobe ay nasa isang katumbas na relasyon sa mga istrukturang hypothalamic na nakakaapekto sa pagtatago ng mga gonadotropin. Sa aming pag-aaral ng 50 kababaihan na may mga klinikal at electroencephalographic na mga palatandaan ng isang epileptic na pokus sa temporal na lobe, 19 ay nagkaroon ng makabuluhang mga karamdaman ng reproductive system. 10 sa 19 ay nagkaroon ng PCOS, 6? hypergonadotropic hypogonadism, sa 2? premature menopause, 1? hyperprolactinemia. Sa mga tao, mayroong isang bentahe ng kanang temporal na lobe sa kaliwa sa impluwensya ng epileptic foci sa paggawa ng mga gonadotropin. Ang mga babaeng may left-sided lesions ay may mas maraming LH peak sa panahon ng 8 oras na follow-up kumpara sa mga kontrol. Lahat ng mga babaeng ito ay may PCOS. Sa mga kababaihan na may hypergonadotropic hypogonadism, nagkaroon ng makabuluhang pagbaba sa mga taluktok ng LH sa panahon ng 8-oras na follow-up na panahon kumpara sa mga kontrol, at ang pokus ng epilepsy ay mas madalas na sinusunod sa kanang temporal na lobe (Fig. 4-3).

Ang menopos ay maaaring maka-impluwensya sa kurso ng epilepsy. Sa napakataba na kababaihan, dahil sa aktibidad ng aromatase sa adipose tissue, ang adrenal androgens ay na-convert sa estradiol. Samakatuwid, ang mga babaeng napakataba ay maaaring hindi makaranas ng mga klasikong sintomas ng menopausal ng kakulangan sa estrogen. Dahil sa hypofunction ng ovarian, nangyayari ang kakulangan ng progesterone, na humahantong sa isang pamamayani ng mga antas ng estrogen sa progesterone. Ang parehong sitwasyon ay maaaring umunlad sa mga kababaihan na may normal na timbang habang kumukuha ng HRT. Sa parehong mga kaso, mayroong isang pagtaas sa aktibidad ng convulsive dahil sa hindi nabayarang impluwensya ng mga estrogen. Sa pagtaas ng dalas ng mga seizure, ang pinagsamang estrogen-progestin HRT ay dapat na patuloy na inireseta.

Ang pagbubuntis ay maaaring magkaroon ng malaking epekto sa aktibidad ng seizure sa pamamagitan ng paggawa ng mga endogenous hormones at ang epekto nito sa metabolismo ng mga anticonvulsant.


___________________________

Ang Asthenia ay isang buong kumplikadong mga karamdaman na nagpapakilala sa paunang yugto ng isang mental disorder. Ang pasyente ay nagsisimula nang mabilis na mapagod, pagod. Bumababa ang performance. Mayroong pangkalahatang kalungkutan, kahinaan, ang mood ay nagiging hindi matatag. Madalas na pananakit ng ulo, pagkagambala sa pagtulog at patuloy na pakiramdam ng pagkapagod - na nangangailangan ng detalyadong pagsasaalang-alang. Kapansin-pansin na ang asthenia ay hindi palaging ang pangunahing sintomas ng isang mental disorder at sa halip ay tumutukoy sa isang hindi tiyak na sintomas, dahil maaari rin itong mangyari sa mga sakit na somatic.

Ang mga pag-iisip o pagkilos ng pagpapakamatay ay isang dahilan para sa emerhensiyang pag-ospital ng isang pasyente sa isang psychiatric clinic.

Isang estado ng pagkahumaling. Ang pasyente ay nagsisimulang bisitahin ang mga espesyal na kaisipan na hindi maalis. Ang mga damdamin ng takot, depresyon, kawalan ng kapanatagan at pagdududa ay tumitindi. Ang estado ng pagkahumaling ay maaaring sinamahan ng ilang mga ritmikong aksyon, paggalaw at ritwal. Ang ilang mga pasyente ay naghuhugas ng kanilang mga kamay nang lubusan at sa loob ng mahabang panahon, ang iba ay paulit-ulit na tinitingnan kung ang pinto ay sarado, kung ang ilaw, plantsa, atbp.

Ang affective syndrome ay ang pinakakaraniwang unang palatandaan ng isang mental disorder, na sinamahan ng patuloy na pagbabago sa mood. Kadalasan, ang pasyente ay may nalulumbay na mood na may isang depressive na yugto, mas madalas - kahibangan, na sinamahan ng isang mataas na mood. Sa mabisang paggamot sa isang mental disorder, ang depresyon o kahibangan ang huling nawawala. Laban sa background ng isang affective disorder, ang pagbaba ay sinusunod. Ang pasyente ay nahihirapang gumawa ng mga desisyon. Bilang karagdagan, ang depresyon ay sinamahan ng isang bilang ng mga somatic: hindi pagkatunaw ng pagkain, pakiramdam ng init o lamig, pagduduwal, heartburn, belching.

Kung ang affective syndrome ay sinamahan ng kahibangan, ang pasyente ay may mataas na mood. Ang bilis ng aktibidad ng kaisipan ay pinabilis nang maraming beses, isang minimum na oras ang ginugol sa pagtulog. Ang labis na enerhiya ay maaaring mapalitan ng isang matalim na kawalang-interes at pag-aantok.

Ang demensya ay ang huling yugto ng isang mental disorder, na sinamahan ng patuloy na pagbaba sa mga intelektwal na pag-andar at demensya.

Ang hypochondria, tactile at visual na mga guni-guni, maling akala, pag-abuso sa sangkap at lahat ay kasama ng mental disorder. Ang mga malapit na kamag-anak ng pasyente ay hindi palaging naiintindihan kung ano ang nangyayari, kaya humingi sila ng tulong sa saykayatriko kapag ang karamdaman ay binibigkas.

Ang napapanahong paggamot ng mga sakit sa isip ay isang garantiya ng tagumpay

Ang modernong gamot ay nasa arsenal nito na medyo epektibong paraan para sa paggamot ng mga sakit sa isip. Ang mas maagang paggamot ay sinimulan, mas mataas ang pagkakataon ng tagumpay.

Ang mga unang palatandaan ng isang mental disorder ay ang mga pagbabago sa pag-uugali at pag-iisip na lampas sa umiiral na mga kaugalian at tradisyon. Karaniwan, ang mga palatandaang ito ay nauugnay sa kumpleto o bahagyang pagkabaliw ng isang tao at ginagawang walang kakayahan ang isang tao na magsagawa ng mga panlipunang tungkulin.

Ang mga katulad na karamdaman ay maaaring mangyari sa mga lalaki at babae, anuman ang edad at nasyonalidad.

Ang pathogenesis ng maraming mga sakit sa pag-iisip ay hindi ganap na malinaw, ngunit ang mga siyentipiko ay dumating sa konklusyon na ang isang kumbinasyon ng panlipunan, sikolohikal at biological na mga kadahilanan ay nakakaimpluwensya sa kanilang pagbuo.

Paano mo malalaman kung mayroon kang mental disorder? Upang gawin ito, dapat kang suriin ng isang propesyonal na psychotherapist, sagutin ang mga tanong nang matapat at tapat hangga't maaari.

Sa panahon ng pag-unlad ng sakit, lumilitaw ang mga sintomas, na kapansin-pansin, kung hindi sa pasyente mismo, pagkatapos ay sa kanyang mga kamag-anak. Ang mga pangunahing palatandaan ng isang mental disorder ay:

  • emosyonal na sintomas ();
  • pisikal na sintomas (sakit,);
  • sintomas ng pag-uugali (pag-abuso sa droga, pagsalakay);
  • mga sintomas ng perceptual (mga guni-guni);
  • mga sintomas ng nagbibigay-malay (pagkawala ng memorya, kawalan ng kakayahang magbalangkas ng isang pag-iisip).

Kung ang mga unang sintomas ng sakit ay nagpapatuloy at nakakasagabal sa mga normal na aktibidad, pagkatapos ay inirerekomenda na sumailalim sa diagnosis. May mga borderline mental states ng indibidwal, na naroroon sa maraming sakit sa pag-iisip at somatic o ordinaryong labis na trabaho.

Asthenia

Ang Asthenic syndrome ay ipinakita sa pamamagitan ng pagkapagod ng nerbiyos, pagkapagod, mababang pagganap. Ang babaeng psyche ay mas mahina at samakatuwid ang mga ganitong karamdaman ay mas katangian ng mas mahinang kasarian. Nagpapakita sila ng tumaas na emosyonalidad, pagluha at

Ang lalaking psyche ay tumutugon sa asthenic syndrome na may mga pagsabog ng pangangati, pagkawala ng pagpipigil sa sarili sa mga bagay na walang kabuluhan. Sa asthenia, posible rin ang matinding pananakit ng ulo, pagkahilo at pagkagambala sa pagtulog sa gabi.

Mga pagkahumaling

Ito ay isang kondisyon kung saan ang isang nasa hustong gulang ay patuloy na may iba't ibang takot o pagdududa. Hindi niya maalis ang mga kaisipang ito, sa kabila ng kamalayan ng problema. Ang isang pasyente na may mental na patolohiya ay maaaring magsuri at magkwento ng isang bagay sa loob ng maraming oras, at kung siya ay ginulo sa oras ng ritwal, magsimulang magbilang muli. Kasama rin sa kategoryang ito ang claustrophobia, agoraphobia, takot sa taas, at iba pa.

Depresyon

Ang masakit na kondisyong ito para sa sinumang tao ay nailalarawan sa pamamagitan ng patuloy na pagbaba ng mood, depresyon, at depresyon. Ang sakit ay maaaring matukoy sa isang maagang yugto, kung saan ang kondisyon ay maaaring mabilis na ma-normalize.

Ang mga malubhang kaso ng depresyon ay kadalasang sinasamahan ng mga pag-iisip ng pagpapakamatay at nangangailangan ng paggamot sa inpatient.

Kadalasan, ang paglitaw ng mga nakatutuwang ideya ay nauuna sa depersonalization at derealization.

Catatonic syndromes

Ito ang mga kondisyon kung saan nauuna ang mga sakit sa motor: kumpleto o bahagyang pagsugpo, o kabaliktaran, paggulo. Sa isang catatonic stupor, ang pasyente ay ganap na hindi kumikilos, tahimik, ang mga kalamnan ay nasa mabuting kalagayan. Ang pasyente ay nagyeyelo sa isang hindi pangkaraniwang, madalas na katawa-tawa at hindi komportable na posisyon.

Para sa catatonic excitation, ang pag-uulit ng anumang mga paggalaw na may mga tandang ay tipikal. Ang mga Catatonic syndromes ay sinusunod kapwa na may maulap at malinaw na kamalayan. Sa unang kaso, ito ay nagpapahiwatig ng isang posibleng kanais-nais na kinalabasan ng sakit, at sa pangalawa, ang kalubhaan ng kondisyon ng pasyente.

pag-ulap ng kamalayan

Sa isang walang malay na estado, ang pang-unawa sa katotohanan ay nasira, ang pakikipag-ugnayan sa lipunan ay nagambala.

Mayroong ilang mga uri ng kundisyong ito. Pinagsasama sila ng mga karaniwang sintomas:

  • Disorientation sa espasyo at oras, depersonalization.
  • Paghiwalay mula sa kapaligiran.
  • Pagkawala ng kakayahang lohikal na maunawaan ang sitwasyon. Minsan incoherent thoughts.
  • Nabawasan ang memorya.

Ang bawat isa sa mga palatandaang ito kung minsan ay nangyayari sa isang may sapat na gulang, ngunit ang kanilang kumbinasyon ay maaaring magpahiwatig ng pag-ulap ng kamalayan. Kadalasan ay pumasa sila kapag naibalik ang kalinawan ng kamalayan.

dementia

Sa karamdamang ito, ang kakayahang matuto at maglapat ng kaalaman ay nababawasan o nawawala, at ang pagbagay sa labas ng mundo ay naaabala. Nakikilala ang congenital (oligophrenia) at nakuhang anyo ng intelektwal na pagbaba, na nangyayari sa mga taong may edad o mga pasyente na may mga progresibong anyo ng mga sakit sa pag-iisip.

Sa ngayon, ang mga paglihis ng kaisipan ay matatagpuan sa halos bawat pangalawang tao. Hindi palaging ang sakit ay may maliwanag na clinical manifestations. Gayunpaman, ang ilang mga paglihis ay hindi maaaring pabayaan. Ang konsepto ng pamantayan ay may malawak na hanay, ngunit ang hindi pagkilos, na may malinaw na mga palatandaan ng sakit, ay nagpapalala lamang sa sitwasyon.

Sakit sa isip sa mga matatanda, bata: listahan at paglalarawan

Minsan ang iba't ibang mga karamdaman ay may parehong mga sintomas, ngunit sa karamihan ng mga kaso, ang mga sakit ay maaaring hatiin at uriin. Mga pangunahing sakit sa pag-iisip - isang listahan at paglalarawan ng mga paglihis ay maaaring makaakit ng atensyon ng mga mahal sa buhay, ngunit ang isang bihasang psychiatrist lamang ang makakapagtatag ng panghuling pagsusuri. Magrereseta din siya ng paggamot batay sa mga sintomas, kasama ng mga klinikal na pag-aaral. Ang mas maaga ang pasyente ay humingi ng tulong, mas malaki ang pagkakataon ng matagumpay na paggamot. Kailangan nating iwaksi ang mga stereotype, at huwag matakot na harapin ang katotohanan. Ngayon ang sakit sa isip ay hindi isang pangungusap, at karamihan sa kanila ay matagumpay na ginagamot kung ang pasyente ay bumaling sa mga doktor para sa tulong sa oras. Kadalasan, ang pasyente mismo ay hindi alam ang kanyang kalagayan, at ang misyon na ito ay dapat gawin ng kanyang mga kamag-anak. Ang listahan at paglalarawan ng mga sakit sa isip ay para sa mga layuning pang-impormasyon lamang. Marahil ang iyong kaalaman ay magliligtas sa buhay ng mga taong mahal mo, o mapawi ang iyong mga alalahanin.

Agoraphobia na may panic disorder

Ang agoraphobia, sa isang paraan o iba pa, ay bumubuo ng halos 50% ng lahat ng mga karamdaman sa pagkabalisa. Kung sa una ang kaguluhan ay nangangahulugan lamang ng takot sa bukas na espasyo, ngayon ang takot sa takot ay idinagdag dito. Tama, ang isang panic attack ay umabot sa isang kapaligiran kung saan may mataas na posibilidad na mahulog, mawala, mawala, atbp., at ang takot ay hindi makayanan ito. Ang agoraphobia ay nagpapahayag ng mga di-tiyak na sintomas, iyon ay, ang pagtaas ng rate ng puso, ang pagpapawis ay maaari ding mangyari sa iba pang mga karamdaman. Ang lahat ng mga sintomas ng agoraphobia ay eksklusibong subjective na mga palatandaan na nararanasan ng pasyente mismo.

Alcoholic dementia

Ang ethyl alcohol, na may patuloy na paggamit, ay nagsisilbing lason na sumisira sa mga function ng utak na responsable para sa pag-uugali at emosyon ng tao. Sa kasamaang palad, tanging ang alcoholic dementia ang masusubaybayan, ang mga sintomas nito ay makikilala, ngunit hindi maibabalik ng paggamot ang mga nawawalang function ng utak. Maaari mong pabagalin ang dementia sa alkohol, ngunit hindi mo ganap na pagalingin ang isang tao. Ang mga sintomas ng alcoholic dementia ay kinabibilangan ng slurred speech, memory loss, sensory loss, at kawalan ng logic.

Allotriophagy

Ang ilan ay nagulat kapag ang mga bata o mga buntis na kababaihan ay pinagsama ang mga hindi tugmang pagkain, o, sa pangkalahatan, kumain ng isang bagay na hindi nakakain. Kadalasan, ito ay ang kakulangan ng ilang mga elemento ng bakas at bitamina sa katawan. Ito ay hindi isang sakit, at kadalasan ay "ginagamot" sa pamamagitan ng pag-inom ng bitamina complex. Sa allotriophagy, ang mga tao ay kumakain ng kung ano ang karaniwang hindi nakakain: salamin, dumi, buhok, bakal, at ito ay isang mental disorder, ang mga sanhi nito ay hindi lamang kakulangan ng mga bitamina. Kadalasan, ito ay isang pagkabigla, kasama ang beriberi, at, bilang isang patakaran, ang paggamot ay kailangan ding lapitan nang komprehensibo.

Anorexia

Sa ating panahon ng pagkahumaling sa pagtakpan, ang dami ng namamatay mula sa anorexia ay 20%. Dahil sa labis na takot na tumaba, tumanggi kang kumain, hanggang sa kumpletong pagkahapo. Kung nakilala mo ang mga unang palatandaan ng anorexia, ang isang mahirap na sitwasyon ay maiiwasan at ang mga hakbang ay maaaring gawin sa oras. Ang mga unang sintomas ng anorexia:

Ang pagtatakda ng mesa ay nagiging isang ritwal, na may pagbibilang ng calorie, fine cutting, at pagkalat/pagpapahid ng pagkain sa isang plato. Ang lahat ng buhay at interes ay nakatuon lamang sa pagkain, calories, at pagtimbang ng limang beses sa isang araw.

Autism

Autism - ano ang sakit na ito, at paano ito magagamot? Kalahati lamang ng mga batang na-diagnose na may autism ang may functional brain disorder. Iba ang iniisip ng mga batang may autism kaysa sa mga normal na bata. Naiintindihan nila ang lahat, ngunit hindi maipahayag ang kanilang mga damdamin dahil sa pagkagambala sa pakikipag-ugnayan sa lipunan. Ang mga ordinaryong bata ay lumalaki at kinokopya ang pag-uugali ng mga may sapat na gulang, ang kanilang mga kilos, ekspresyon ng mukha, at sa gayon ay natututong makipag-usap, ngunit sa autism, imposible ang komunikasyong di-berbal. Ang mga batang may autism ay hindi naghahanap ng kalungkutan, hindi nila alam kung paano makipag-ugnay sa kanilang sarili. Sa nararapat na atensyon at espesyal na pagsasanay, ito ay medyo maitutuwid.

Lalong lumakas ang delirium

Ang delirium tremens ay tumutukoy sa psychosis, laban sa background ng matagal na paggamit ng alkohol. Ang mga palatandaan ng delirium tremens ay kinakatawan ng napakalawak na hanay ng mga sintomas. Halucinations - visual, tactile at auditory, delirium, mabilis na pagbabago ng mood mula sa masaya hanggang sa agresibo. Sa ngayon, ang mekanismo ng pinsala sa utak ay hindi lubos na nauunawaan, pati na rin walang kumpletong lunas para sa karamdaman na ito.

Alzheimer's disease

Maraming uri ng sakit sa pag-iisip ang hindi magagamot, at isa na rito ang Alzheimer's disease. Ang mga unang senyales ng Alzheimer's disease sa mga lalaki ay hindi tiyak, at hindi ito agad na nakikita. Pagkatapos ng lahat, nakakalimutan ng lahat ng lalaki ang mga kaarawan, mahahalagang petsa, at hindi ito nakakagulat sa sinuman. Sa Alzheimer's disease, ang panandaliang memorya ang unang nagdurusa, at literal na nakakalimutan ng isang tao ngayon. Lumilitaw ang pagsalakay, pagkamayamutin, at ito ay nauugnay din sa isang pagpapakita ng pagkatao, sa gayon nawawala ang sandali kung kailan posible na pabagalin ang kurso ng sakit at maiwasan ang masyadong mabilis na demensya.

Ang sakit ni Pick

Ang sakit na Niemann Pick sa mga bata ay eksklusibong namamana, at nahahati ayon sa kalubhaan sa ilang mga kategorya, ayon sa mga mutasyon sa isang partikular na pares ng mga chromosome. Ang klasikong kategoryang "A" ay isang pangungusap para sa isang bata, at ang kamatayan ay nangyayari sa edad na limang. Lumilitaw ang mga sintomas ng sakit na Niemann Pick sa unang dalawang linggo ng buhay ng isang bata. Kakulangan ng gana sa pagkain, pagsusuka, pag-ulap ng kornea ng mata at pinalaki ang mga panloob na organo, dahil sa kung saan ang tiyan ng bata ay nagiging hindi proporsyonal na malaki. Ang pinsala sa central nervous system at metabolismo ay humahantong sa kamatayan. Ang mga kategoryang "B", "C", at "D" ay hindi masyadong mapanganib, dahil ang central nervous system ay hindi masyadong apektado, ang prosesong ito ay maaaring mapabagal.

bulimia

Bulimia - anong uri ng sakit ito, at dapat itong gamutin? Sa katunayan, ang bulimia ay hindi lamang isang sakit sa pag-iisip. Ang isang tao ay hindi kinokontrol ang kanyang pakiramdam ng gutom at kumakain ng lahat ng bagay. Kasabay nito, ang pakiramdam ng pagkakasala ay gumagawa ng pasyente ng maraming laxatives, emetics at mga remedyo ng himala para sa pagbaba ng timbang. Ang pagkahumaling sa timbang ay dulo lamang ng malaking bato ng yelo. Ang bulimia ay nangyayari dahil sa mga functional disorder ng central nervous system, na may mga pituitary disorder, na may mga tumor sa utak, ang unang yugto ng diabetes, at bulimia ay sintomas lamang ng mga sakit na ito.

Hallucinosis

Ang mga sanhi ng hallucinosis syndrome ay nangyayari laban sa background ng encephalitis, epilepsy, traumatic brain injury, hemorrhage o tumor. Sa ganap na malinaw na kamalayan, ang pasyente ay maaaring makaranas ng visual hallucinations, auditory, tactile o olfactory. Nakikita ng isang tao ang mundo sa paligid niya sa isang medyo pangit na anyo, at ang mga mukha ng mga interlocutors ay maaaring iharap bilang mga cartoon character, o bilang mga geometric na hugis. Ang talamak na anyo ng hallucinosis ay maaaring tumagal ng hanggang dalawang linggo, ngunit hindi ka dapat magpahinga kung lumipas na ang mga guni-guni. Nang walang pagtukoy sa mga sanhi ng mga guni-guni, at naaangkop na paggamot, ang sakit ay maaaring bumalik.

dementia

Ang pagkautal ay isang paglabag sa tempo-ritmikong organisasyon ng pagsasalita, na ipinahayag ng mga spasms ng speech apparatus, bilang panuntunan, ang pagkautal ay nangyayari sa mga taong mahina sa pisikal at sikolohikal na masyadong umaasa sa opinyon ng ibang tao. Ang lugar ng utak na responsable para sa pagsasalita ay katabi ng lugar na responsable para sa mga emosyon. Ang mga paglabag na nagaganap sa isang lugar ay hindi maiiwasang makikita sa isa pa.

pagkagumon sa pagsusugal

Ang psychological disorder na ito ay tumutukoy sa disorder ng drive. Ang eksaktong kalikasan ay hindi pinag-aralan, gayunpaman, nabanggit na ang kleptomania ay isang kaakibat na sakit sa iba pang mga sakit sa psychopathic. Minsan ang kleptomania ay nagpapakita ng sarili bilang isang resulta ng pagbubuntis o sa mga kabataan, na may hormonal transformation ng katawan. Ang pananabik sa pagnanakaw sa kleptomania ay hindi naglalayong yumaman. Ang pasyente ay naghahanap lamang ng mga kilig mula sa mismong katotohanan ng paggawa ng isang ilegal na gawain.

Cretinism

Ang mga uri ng cretinism ay nahahati sa endemic at sporadic. Bilang isang patakaran, ang sporadic cretinism ay sanhi ng kakulangan ng mga thyroid hormone sa panahon ng pag-unlad ng embryonic. Ang endemic cretinism ay sanhi ng kakulangan ng yodo at selenium sa pagkain ng ina sa panahon ng pagbubuntis. Sa kaso ng cretinism, ang maagang paggamot ay ang pinakamahalaga. Kung, na may congenital cretinism, ang therapy ay nagsimula sa 2-4 na linggo ng buhay ng isang bata, ang antas ng kanyang pag-unlad ay hindi mahuhuli sa antas ng kanyang mga kapantay.

"Culture shock

Marami ang hindi sineseryoso ang culture shock at ang mga kahihinatnan nito, gayunpaman, ang estado ng isang taong may culture shock ay dapat na alalahanin. Kadalasan ang mga tao ay nakakaranas ng culture shock kapag lumipat sa ibang bansa. Sa una ang isang tao ay masaya, gusto niya ang iba't ibang pagkain, iba't ibang mga kanta, ngunit sa lalong madaling panahon ay nakatagpo niya ang pinakamalalim na pagkakaiba sa mas malalim na mga layer. Lahat ng bagay na itinuturing niyang normal at karaniwan ay salungat sa kanyang pananaw sa mundo sa isang bagong bansa. Depende sa mga katangian ng tao at sa mga motibo sa paglipat, may tatlong paraan upang malutas ang salungatan:

1. Asimilasyon. Ganap na pagtanggap ng isang dayuhang kultura at pagkawasak dito, kung minsan sa isang pinalaking anyo. Ang sariling kultura ay minamaliit, pinupuna, at ang bago ay itinuturing na mas maunlad at perpekto.

2. Ghettoization. Ibig sabihin, paglikha ng sarili mong mundo sa loob ng ibang bansa. Ito ay isang hiwalay na tirahan, at ang paghihigpit ng mga panlabas na pakikipag-ugnayan sa lokal na populasyon.

3. Katamtamang asimilasyon. Sa kasong ito, itatago ng indibidwal sa kanyang tahanan ang lahat ng tinanggap sa kanyang tinubuang-bayan, ngunit sa trabaho at sa lipunan sinusubukan niyang makakuha ng ibang kultura at sinusunod ang mga kaugalian na karaniwang tinatanggap sa lipunang ito.

Pag-uusig kahibangan

Mania ng pag-uusig - sa isang salita, maaaring makilala ng isang tao ang isang tunay na kaguluhan bilang spy mania o pag-uusig. Ang kahibangan sa pag-uusig ay maaaring umunlad laban sa background ng schizophrenia, at nagpapakita ng sarili sa labis na hinala. Ang pasyente ay kumbinsido na siya ay isang object ng surveillance ng mga espesyal na serbisyo, at pinaghihinalaan ang lahat, kahit na ang kanyang mga kamag-anak, ng espionage. Ang schizophrenic disorder na ito ay mahirap gamutin, dahil imposibleng kumbinsihin ang pasyente na ang doktor ay hindi empleyado ng mga espesyal na serbisyo, ngunit ang tableta ay isang gamot.

Misanthropy

Isang anyo ng personality disorder na nailalarawan sa pamamagitan ng poot sa mga tao, hanggang sa poot. , at paano makilala ang isang misanthrope? Sinasalungat ng Misanthrope ang kanyang sarili sa lipunan, ang mga kahinaan at di-kasakdalan nito. Upang bigyang-katwiran ang kanyang poot, madalas na itinaas ng isang misanthrope ang kanyang pilosopiya sa isang uri ng kulto. Ang isang stereotype ay nilikha na ang isang misanthrope ay isang ganap na saradong ermitanyo, ngunit ito ay hindi palaging ang kaso. Maingat na pinipili ng misanthrope kung sino ang papasukin sa kanyang personal na espasyo at kung sino, marahil, ang kanyang kapantay. Sa matinding anyo, kinamumuhian ng misanthrope ang buong sangkatauhan sa kabuuan at maaaring tumawag ng mga patayan at digmaan.

Monomania

Ang Monomania ay isang psychosis, na ipinahayag sa pagtutok sa isang pag-iisip, na may ganap na pangangalaga ng katwiran. Sa psychiatry ngayon, ang terminong "monomania" ay itinuturing na hindi na ginagamit, at masyadong pangkalahatan. Sa kasalukuyan, mayroong "pyromania", "kleptomania" at iba pa. Ang bawat isa sa mga psychoses na ito ay may sariling mga ugat, at ang paggamot ay inireseta batay sa kalubhaan ng disorder.

obsessive states

Ang obsessive-compulsive disorder, o obsessive-compulsive disorder, ay nailalarawan sa kawalan ng kakayahang alisin ang mga nakakainis na kaisipan o aksyon. Bilang isang tuntunin, ang OCD ay naghihirap mula sa mga indibidwal na may mataas na antas ng katalinuhan, na may mataas na antas ng responsibilidad sa lipunan. Ang obsessive-compulsive disorder ay nagpapakita ng sarili sa walang katapusang pag-iisip tungkol sa mga hindi kinakailangang bagay. Ilang cell ang nasa jacket ng kasama, ilang taon na ang puno, bakit bilog ang headlight ng bus, atbp.

Ang pangalawang variant ng disorder ay obsessive actions o rechecking actions. Ang pinakakaraniwang epekto ay nauugnay sa kalinisan at kaayusan. Ang pasyente ay walang katapusang hinuhugasan ang lahat, tiklop at hinuhugasan muli, hanggang sa punto ng pagkahapo. Ang sindrom ng mga paulit-ulit na estado ay mahirap gamutin, kahit na sa paggamit ng kumplikadong therapy.

narcisistikong kaugalinang sakit

Ang mga palatandaan ng narcissistic personality disorder ay madaling makilala. madaling kapitan ng labis na pagpapahalaga sa sarili, tiwala sa kanilang sariling ideyal at nakikita ang anumang pagpuna bilang inggit. Ito ay isang behavioral personality disorder, at hindi ito kasing hindi nakakapinsala gaya ng tila. Ang mga narcissistic na personalidad ay may tiwala sa kanilang sariling pagpapahintulot at may karapatan sa isang bagay na higit sa lahat. Kung walang konsensya, maaari nilang sirain ang mga pangarap at plano ng ibang tao, dahil hindi ito mahalaga sa kanila.

Neurosis

Ang obsessive-compulsive disorder ba ay isang sakit sa pag-iisip o hindi, at gaano kahirap i-diagnose ang disorder? Kadalasan, ang sakit ay nasuri batay sa mga reklamo ng pasyente, at sikolohikal na pagsubok, MRI at CT ng utak. Kadalasan, ang mga neuroses ay sintomas ng isang tumor sa utak, aneurysm, o mga nakaraang impeksiyon.

Oligophrenia

Ang delusional negative twin syndrome ay kilala rin bilang Capgras syndrome. Sa psychiatry, hindi nila napagpasyahan kung isasaalang-alang ito bilang isang malayang sakit o isang sintomas. Ang isang pasyente na may negatibong twin syndrome ay sigurado na ang isa sa kanyang mga kamag-anak, o ang kanyang sarili, ay pinalitan. Lahat ng mga negatibong aksyon (na-crash ang kotse, nagnakaw ng candy bar sa supermarket), ang lahat ng ito ay naiugnay sa doble. Sa mga posibleng sanhi ng sindrom na ito, ang pagkasira ng koneksyon sa pagitan ng visual na pang-unawa at emosyonal ay tinatawag, dahil sa mga depekto sa fusiform gyrus.

irritable bowel syndrome

Ang irritable bowel syndrome na may constipation ay ipinahayag sa bloating, flatulence, at kapansanan sa pagdumi. Ang pinakakaraniwang sanhi ng IBS ay stress. Humigit-kumulang 2/3 ng lahat ng mga nagdurusa ng TCS ay mga kababaihan, at higit sa kalahati sa kanila ay nagdurusa sa mga sakit sa pag-iisip. Ang paggamot para sa IBS ay sistematiko at may kasamang gamot upang gamutin ang paninigas ng dumi, utot, o pagtatae, at mga antidepressant upang mapawi ang pagkabalisa o depresyon.

talamak na pagkapagod na sindrom

Ang Tapophilia ay nagpapakita ng sarili sa pagkahumaling sa sementeryo at mga ritwal sa libing. Ang mga dahilan para sa tapophilia ay higit sa lahat ay nakasalalay sa kultural at aesthetic na interes sa mga monumento, sa mga ritwal at ritwal. Ang ilang mga lumang necropolises ay mas katulad ng mga museo, at ang kapaligiran ng sementeryo ay nagpapatahimik at nakakasundo sa buhay. Ang mga tapophile ay hindi interesado sa mga bangkay, o mga iniisip tungkol sa kamatayan, at nagpapakita lamang ng interes sa kultura at kasaysayan. Bilang isang pangkalahatang tuntunin, ang taphophylia ay hindi nangangailangan ng paggamot maliban kung ang pagbisita sa mga sementeryo ay nagiging mapilit na pag-uugali na may OCD.

Pagkabalisa

Ang pagkabalisa sa sikolohiya ay hindi motibasyon na takot o takot para sa maliliit na dahilan. Mayroong "kapaki-pakinabang na pagkabalisa" sa buhay ng isang tao, na isang mekanismo ng proteksyon. Ang pagkabalisa ay resulta ng pagsusuri sa sitwasyon, at pagtataya ng mga kahihinatnan, kung gaano katotoo ang panganib. Sa kaso ng neurotic anxiety, hindi maipaliwanag ng isang tao ang mga dahilan ng kanyang takot.

Trichotillomania

Ano ang trichotillomania at ito ba ay mental disorder? Siyempre, ang trichotillomania ay kabilang sa pangkat ng OCD at naglalayong bunutin ang buhok ng isang tao. Minsan ang buhok ay hinugot nang hindi sinasadya, at ang pasyente ay maaaring kumain ng personal na buhok, na humahantong sa mga problema sa gastrointestinal. Bilang isang patakaran, ang trichotillomania ay isang reaksyon sa stress. Ang pasyente ay nakakaramdam ng nasusunog na pandamdam sa follicle ng buhok sa ulo, sa mukha, katawan, at pagkatapos ng pagbunot, ang pasyente ay nakakaramdam ng kalmado. Minsan ang mga pasyente na may trichotillomania ay nagiging recluses, dahil nahihiya sila sa kanilang hitsura, at nahihiya sila sa kanilang pag-uugali. Ang mga kamakailang pag-aaral ay nagsiwalat na ang mga pasyente na may trichotillomania ay may pinsala sa isang partikular na gene. Kung ang mga pag-aaral na ito ay nakumpirma, ang paggamot ng trichotillomania ay magiging mas matagumpay.

hikikomori

Ang ganap na pag-aralan ang gayong kababalaghan bilang hikikomori ay medyo mahirap. Karaniwan, sinasadyang ihiwalay ng hikikomori ang kanilang sarili sa labas ng mundo, at maging sa mga miyembro ng kanilang pamilya. Hindi sila nagtatrabaho, at hindi umaalis sa mga limitasyon ng kanilang silid, maliban sa isang kagyat na pangangailangan. Pinapanatili nila ang pakikipag-ugnayan sa mundo sa pamamagitan ng Internet, at maaari pang magtrabaho nang malayuan, ngunit hindi nila isinasama ang komunikasyon at mga pagpupulong sa totoong buhay. Karaniwan para sa hikikomori na dumanas ng autism spectrum disorder, social phobia, at anxiety disorder. Sa mga bansang may hindi maunlad na ekonomiya, halos hindi matatagpuan ang hikikomori.

Phobia

Ang isang phobia sa psychiatry ay takot, o labis na pagkabalisa. Bilang isang patakaran, ang mga phobia ay inuri bilang mga sakit sa pag-iisip na hindi nangangailangan ng klinikal na pananaliksik, at ang psychocorrection ay magiging mas mahusay. Ang pagbubukod ay nakaugat na ng mga phobia na nawawala sa kontrol ng isang tao, na nakakagambala sa kanyang normal na buhay.

Schizoid personality disorder

Diagnosis - schizoid personality disorder ay batay sa mga palatandaan na katangian ng karamdaman na ito. Sa schizoid personality disorder, ang indibidwal ay nailalarawan sa pamamagitan ng emosyonal na lamig, kawalang-interes, ayaw makihalubilo, at isang ugali na magretiro.

Mas gusto ng gayong mga tao na pag-isipan ang kanilang panloob na mundo at hindi ibahagi ang kanilang mga karanasan sa mga mahal sa buhay, at walang malasakit sa kanilang hitsura at kung paano tumugon ang lipunan dito.

Schizophrenia

Minsan tinatanong ng mga magulang ang tanong: "Encopresis - ano ito, at ito ba ay isang sakit sa pag-iisip?" Sa encopresis, hindi makontrol ng bata ang kanyang mga dumi. Maaari siyang "malaki" sa kanyang pantalon, at hindi man lang maintindihan kung ano ang mali. Kung ang ganitong kababalaghan ay naobserbahan nang higit sa isang beses sa isang buwan, at tumatagal ng hindi bababa sa anim na buwan, ang bata ay nangangailangan ng isang komprehensibong pagsusuri, kabilang ang isang psychiatrist. Sa panahon ng potty training, inaasahan ng mga magulang na masanay ang bata sa unang pagkakataon, at papagalitan ang sanggol kapag nakalimutan niya ito. Pagkatapos ang bata ay may takot sa parehong potty at defecation, na maaaring ipahayag sa encopresis sa bahagi ng psyche, at isang host ng mga sakit ng gastrointestinal tract.

Enuresis

Bilang isang patakaran, nawawala ito sa edad na limang, at hindi kinakailangan ang espesyal na paggamot dito. Kinakailangan lamang na obserbahan ang rehimen ng araw, huwag uminom ng maraming likido sa gabi, at siguraduhing alisan ng laman ang pantog bago matulog. Ang enuresis ay maaari ding sanhi ng neurosis laban sa background ng mga nakababahalang sitwasyon, at ang mga psychotraumatic na kadahilanan para sa bata ay dapat na hindi kasama.

Ang malaking pag-aalala ay enuresis sa mga kabataan at matatanda. Minsan sa ganitong mga kaso mayroong isang anomalya sa pag-unlad ng pantog, at, sayang, walang paggamot para dito, maliban sa paggamit ng isang enuresis alarm clock.

Kadalasan ang mga karamdaman sa pag-iisip ay itinuturing bilang isang karakter ng isang tao at sinisisi siya sa kung ano, sa katunayan, siya ay inosente. Ang kawalan ng kakayahang mamuhay sa lipunan, ang kawalan ng kakayahang umangkop sa lahat ay hinahatulan, at ang tao, lumalabas, ay nag-iisa sa kanyang kasawian. Ang listahan ng mga pinakakaraniwang karamdaman ay hindi sumasaklaw sa kahit isang daan ng mga sakit sa pag-iisip, at sa bawat kaso, ang mga sintomas at pag-uugali ay maaaring mag-iba. Kung nag-aalala ka tungkol sa kalagayan ng isang mahal sa buhay, huwag hayaang mangyari ang sitwasyon. Kung ang problema ay nakakasagabal sa buhay, dapat itong malutas kasama ng isang espesyalista.

Ang karamdaman sa pag-iisip ay isang nakakatakot na parirala na ang bawat tao ay natatakot na marinig na tinutugunan sa kanya. Sa katunayan, ang terminong ito ay may napakalawak na mga hangganan, malayo sa palaging isang mental na diagnosis ay isang pangungusap. Sa iba't ibang konteksto (legal, saykayatriko, sikolohikal) ang konseptong ito ay naiiba ang interpretasyon. Sa listahan ng ICD-10, ang mga sakit sa pag-iisip at pag-uugali ay pinili bilang isang hiwalay na klase ng mga sakit at naiiba ayon sa klinikal na larawan. Ang mga tampok ng pag-iisip ng tao sa lahat ng oras ay nagpukaw ng malaking interes sa mga doktor at siyentipiko, lalo na mula sa punto ng view ng hangganan sa pagitan ng pamantayan at patolohiya. Sinasabi ng World Health Organization na bawat ikalimang tao sa planeta ay dumaranas ng iba't ibang sakit sa pag-iisip. Ano ang mga uri ng mental disorder? Ano ang nagiging sanhi ng mental disorder?

Mga pagkakaiba sa etiolohiko

Ang pag-iisip at utak ng tao ay sobrang kumplikado na hindi pa rin posible na malinaw na matukoy ang lahat ng mga sanhi ng mga sakit sa pag-iisip. Ang pinakatama ay ang opinyon na ang mga naturang sakit ay nabuo bilang isang resulta ng kumplikadong impluwensya ng panlipunan, personal at biological na mga sanhi. Ang lahat ng nakakapukaw na kadahilanan ay maaaring nahahati sa dalawang malawak na kategorya: endogenous (panloob) at exogenous (panlabas). Ang mga sakit sa pag-iisip ng isang endogenous na kalikasan ay higit na nauugnay sa mga gene at pagmamana. Ang simula ng mga naturang sakit ay kadalasang nangyayari nang biglaan, nang walang anumang halatang impluwensya sa kapaligiran. Kasama sa mga exogenous na kadahilanan ang iba't ibang neuroinfections, nakababahalang sitwasyon, pagkalasing, sikolohikal na trauma na natanggap sa proseso ng pagbuo ng personalidad. Ang mga karamdaman sa pag-iisip sa mga pinsala sa utak o mga vascular disorder ay bunga din ng impluwensya ng mga panlabas na sanhi. Minsan nangyayari na sa sarili nito ang pagkahilig sa ilang mga sakit sa isip ay hindi pa ginagarantiyahan ang kanilang paglitaw. Gayunpaman, ito ay iba't ibang mga panlabas na kadahilanan at mga tampok ng pag-iisip na maaaring gumana sa kalaunan bilang isang trigger.